Ampirik Yansıma

Belgesellere Reklam Girince Magazin İzliyorum

2011-06-29T03:02:00.002+03:00

* Kiraz yiyemem ben. Yani yerimde öyle bir atışta löp diye yutamam. Aslında yutarım. Yani yutarımda 2 atışta. İçinden kurt çıkar çünki kirazın. Önce ısırırım, bakarım, tadarım, benden başka canlı yoksa o kiraza göz koyan Yerim ! bu çocukluğumdan beri böyle. Otomatikman ben kirazları ikiye bölerim dişimle, elime aldığım an sanki kurtluymuş gibi kabul ederim onları.

** Yine böyle bir çanak kiraz kucağımda oturuyorum. Böyle mal mal magazin programları oluyor ya hani; az sonra az sonra diyip diyip aynı şeyi döndere döndere gösteriyorlar. ( Evet belgesellere reklam girince magazin izliyorum ne var) Hah işte onlardan birinde Kıvanç Tatlıtuğun teknede verdiği katalog pozlarını yayınlıyorlar. Bende kucağımda bi çanak kiraz löpür löpür kirazları yuvarlarken Kıvancı izliyorum. Özenle ikiye bölüyorum onları, çekirdeklerini çıkarıyorum, diğer çanağa atıyorum. Ama hep Kıvancı izliyorum. (liseli değilim magazin başka bişey sübliminal reklam var bence o arkadaki disko müziğinde gözünü ayıramıyosun) Kirazların biri geliyor biri gidiyor. Ama işte içine hiç bakmıyorum. Kimbilir kaç tane kurt yuttum. 23 yıl sen sabırla ye o kirazları, hop 3 dakikada binlerce kurt yedirsin elin oğlu sana. Uyku uyuyamaz oldum stresinden. O kurtlar içimde dönüp duruyor gibi geliyor geceleri. Mağdurum Kıvanç mağduriyetimi gidersin !!!

*** Çok net söylüyorum, Kıvancın saçları 2 ton daha koyu, mor, yeşil, siyah, kahve, pembe filan olsa kıçımı dönderip bakmam. Aynı vücudla, aynı boyla, aynı gözle aynı tiple gelsin, sarışın olmasın. Gelip burunuma çarpsa bakmam! Bu denli de büyük konuşuyorum :) Sarışın erkek 1-0 , 3-0, yer yer 5-0 önde başlar hayata benim için.

**** Bugünkü klasik müzik konserinde sanatçılar Alman ve yakışıklı idi. ( tabiyki klasik müzik dinliyorum ahahaha, belgeselden vakit buldukça) Bir tanesi de hele çok güzeldi. Gözlüğünün çerçevesinden, dudağının kıvrımına, poposunun sıkılığından, ceketinin ütüsüne filan heryerine takılıp kalır baka baka doyamazsın. Konuşması, gülüşmesi, asaleti, herşeyiyle açık ara gaydi üstelik. (En sevdiğimden) Herkesler doya doya süzerken ben neye takıldım dersiniz; tabiyki sarışın saçlarına. O nasıl bir saçtır, nasıl bir taramadır, o saç orda nasıl o şekilde durur, o kafa nasıl güzel bir kafadır, o nasıl saçtır, o tarakla mı yapılmıştır, nasıl bir taraktır o, ışın kılıcı mıdır, alman tarağı mıdır nedir yarappim o, öyle güzel saç mı olur. ( poposuda güzledi) Burdan almanyadaki arkdaşlara sesleniyorum; bana hemen bir alman tarağı yollayın !

Benim Olucak Burs Vurucam Kırbaçı !

2011-06-28T02:22:00.001+03:00

Gezerekten Yazıyorum mantalitesiyle KonsantreMandalinaSuyu blogumda tüm seyahat anılarıydı, aman burslarıydı, aman fotolarıydı, işte gazete küpürleriydi, yararlı bilgileriydi ( 850E ile nasıl 25 gün hayatta kalıcam ? ) filan gibi yararlı bilgilerin paylaşımı başlamıştır.

okuyun, takipleyin, hadi bakalım şanslı istekçilere oralardan ucuz bişiyler getiririm belki.
taş toprak isteyin, ücretsiz şehir haritası filan isteyin beni masrafa sokmayın gençler :)

Basında Ben : ( of çok pis yapmak istemişimdir bunu. Şirketim filan olmadan hemde Basında biz filan değil direk ben :)

Hürriyet, Hürriyet Seyahat , Özlem Pansiyon, KonsantreMandalinaSuyu

Genç Gezginler Seyahat Bursu 2011

2011-06-16T22:25:00.001+03:00

Bugün yarın belli olucak burs..

Heycandan bayılıvericiğim..

kalıcak yer aramaya, hostel rezarvasyonlarını hesaplamaya, tren rotaları çıkarmaya çoktan başladım :)

ehe de benim mikkemmel ötesi planlarım click !

işalabanaçıkaryareppimdinimizamin.

Genç Gezginler Seyahat Bursu 2011

2011-06-14T17:23:00.000+03:00

Geçen yıl bu aylarda ben lisanstan mezun olmaya çalışırken, bir yandan da interrail planları yaparken rastladım Özlem-Pansiyon'a.

Seyahat Özlem için bir yaşam biçimi olmuşken kendisi gibi gezgin olmaya meraklı gençleri yüreklendirmek ve destek olmak için bir kampanya başlattı. Blogundan, ve Hürriyet gazetesinde yayınlanan tanıtımlarla bunu duyuyurarak gençleri bu yarışmaya davet etti. Bense birşeyler yazıp mutlaka katılmalıyım derken, bir yandan bitirme tezimle boğuşuyor, bir yandan 8 dersi nasıl veririm onun hesabını yapıyor, öte yandan da ilk dönemden kalan tek ders sınavım için tarih almaya uğraşıyordum. Nitekim yazdım çizdim sildim bozdum bir daha yazdım bir daha bozdum ama temmuzun sonlarına kadar uzayan okulum ve basan afakanlar yarışmaya katılmama izin vermedi:) geçen yıl gezen birçok gence destek olan "Özlem" (ve destekçiler) bu yılda aynı bursu vermeye karar verdi :)

Bir süredir yazımın yayınlanması, kabul edilmesi aşamasındaydımki sonunda 9. finalist oldum :)

Kazanma isteğim had safhada, ülkeden çıkış için uçak biletlerini seçtim, interrail biletinin hesabını yaptım, kalacak yer ayarlamaya başladım.. tek eksik seyahat bursu :)

o da tamam olduğu an takriben 5 yıldır planladığım seyahati gerçekleştireceğim :)

yazının kendisine şuradan ulaşabildiğiniz gibi yine buradan yorum bırakıp ay ne çok kazanmayı hak ettiğimden filan bahsedebilirisniz :) sonuçta sevgili blog okurlarım sizin de kafanızı şişiriyorum gitçem gitçem diye.. gidiyim de sizi de yanıma aldırırım. öptüm. ;)

Konsantre Mandalina Suyu

2011-05-15T00:14:00.001+03:00

konsantremandalinasuyusıktımiçermisin?

yeni blog.

oha !
dağılabilirsiniz.

Bir İlkyardım Tekniği olarak ŞEKERLİ SU

2011-03-28T01:11:00.000+03:00

Yaklaşık 1 ay önce 12 Şubat gibi günlük sakarlıklarımdan birisini yaparak küçük tospağa yavruları gibi yuvarlandım. Sağ bileğimi burkup sol dizimin üstüne düştüm. Herhangi bir morarma kanama olmadığı gibi karpuz gibi şişmedi de.. Hatta 4,5 saat daha üzerinde sekerek fotoğraf gezime devam ettim, bıdı bıdı söylenmedim bile.. (valla lan) Ama akşam olduğunda ağrı çekilmez bir hale gelmişti ve zonklama başlamıştı.. "Eh yarın geçer yaaa" diyerek evime gidip mışıl mışıl uyudum.. Nitekim hala geçmedi :)

Yüzünde sivilce çıksa "ay mikrop kapıp ölür müyüm" diye endişelenen hastalık hastasının biri olan ben bir okadar da hastanelerden korkar, bilumum muayene ve tetkikten de kaçınırım. Nitekim Duydu beni korkutup "kızııımmmmm bacanı keserler valla git bi baktır şuna" diye gazlamasaydı da 17 martta doktora gitmezdim.. Çünkü alışmıştım ağrıya :) Yürürken ağrımıyodu, koşarken ağrımıyodu, spor yaparken bazı hareketlerde ağrıyodu, yandan baskı uygulayınca öldürüyodu, bağdaş kuramıyodum filan bi problemim yoktu gayette :)

Neyseki biraz internette diz ağrısı, eklem ağrısı diye aratıp ay bacağını kestiler bizim eltinin muhabbetlerini okuyunca doktora randevu alma kararı aldım. Kaynımda da var sendromuyla hastanenin yolunu tuttum..

Levent hastanesinde gayet babacan çok tatlı tonton bir uzman ortopedisyen vardı , ay ben çok heycanlıyım filan deyince "şurdaki reklam panosunu yeni mi asmışlar ben hiç görmedim" diye camdan filan baktırdı beni muayene esnasında :) Sonra "röntgene in hemen 2 kat altta 10 dakkaya çıkar onları al bana getir bi kemiklerin durumunu göreyim" dedi.. Bende ay hastane zaten burası diyerek giyinmeden seke seke röntgene indim :)
Evet itiraf ediyorum ki; oceli ayaklarıyla pıtır pıtır yerlere basan bir elinde ayakkabıları, bir elinde külotlu çorabını sallayarak röntgen nerde diye zıplayan mini etekli kız bendim :)

Nitekim röntgenim temiz mis gibi parıl parıl çıkmış ve doktorun MR istemesine sebeb olmuştu..
Bende gayet rahat "taam haftasonu çektiriyim, pzt gelirim çiko" diyerek çıktım odadan..
Sancılı bir randevu sürecinden sonra acil olmadığı için beni öbür haftaya attılar filan sesimi çıkarmadım.. Sonuçta her ne kadar doktor kurcaladığında ağrım artmış olsa da gayet sekebiliyordum :)

Neyse gel gelelim olayın esas koptuğu noktaya. MR randevuma !
Randevudan yaklaşık 40 dakika önce gidip uslu uslu bekleme başladım acilde.
İnsanların hepsi sanki ölmüşte, hastane yönetimi bunu henüz farketmemiş gibiydi.. Hastalığın bir ayağı çukura sokmuş modu herkesin yüzünden okunuyordu.. Nitekim bir tek ben rengarenk giyinmiş orasına burasına bi sürü penguenli, kedili,boklu küsürlü broşlar takmış bir deli gibi görünüyordum..

Bir ara genç bir sarhoş çocuk geldi, düşmüş ağzını yüzünü parçalamış, onu röntgene sokmak için sedyeye yatırmaya çalıştılar.. Garibim ölmedim ben ölmedim daha diye bağırdı girmedi bi türlü makineye :)

Önüme de acil hasta diye bi velet aldılar.. Kızın acil tek problemi akıl noksanlığı idi.. İçeri girene kadar yer karolarında seksek oynadı.. Şirinlik yapan personele, "ben korkmuyom çocuk muyum ki 4.girişim bu benim" dedi. Kafasını gözünü patlat böyle, al o çocuğu yağmurda beklet şişsin, sonra vur tam köşeye ağlar delinsin.. Acilmiş.. Saçını başını yolarım senin bücür cadı!

1 saat bekledim, gerildim.. 1,5 saat bekledim daha çok gerildim.. Kedi buldum oynadım, az biraz rahatlar gibi oldum, sonra yine gerildim.. Son dakikalarda nefes darlığı çekerek hava almaya çıktım, hava bi karanlık bi kasvetliydi gene gerildim..

Neyseki MR odasına girdim ve olaylar gelişti..

Miraba, ay ben 2 saattir bekliyorum bıdı bıdı
Montunuzu çıkarın eşyalarını şuraya bırakın
Taytım kalsın mı?
Kalsın soyunmanıza gerek yok makineye uzanın
Ay dizi mi izliyodunuz :)
Yok açık öle televizyon siz iyice uzanın hangi bacak?
Sol. Ay burası çok soğuk..
Makinanın içi sıcak olucak şimdi biraz, biraz da gürültülü olucak korkmayın sakın..
Ben biraz gerginim evet.. 2 saatte dışarda bekleyince..

Hiç kıpırdamayın 10-15 dakika içinde çıkarıcaz sizi, sakın kalkmayın siz makinaın sesi kesilirse filan, bitince gelicem ben.
Piki.

İyi misiniz? Hanfendi iyi misiniz?
İiiiyim..

Su getirin.. Su içer misiniz biraz.. İyi misiniz?
İçeyim. Olur. İyim.
Şekerli Su verin biraz..
Ay recimdeyim ya sade içsem ?
Siz şundan bi yudum alın.. Bi dakka kalkmayın, indirmedik daha masayı..
Ay neyse dünde çikolatalı pasta yedim, içeyim artık neyse..
Tamam iyi misiniz?
Ay yarım makinada kalmış yaaa bacaklarımı içerde bıraktınız :(
Tamam sakin olun indiriyoruz şimdi, yarım çıkardık sadece bakmak için..

Çizmelerim nerde yere mi basıyim?
Basabiliyomusunuz?
İvit. Niye ki?
Tamam oturun şöyle koltuğa suyunuzu bitirin, eşyalarınızı vereyim ben..

Görüntü alabildik mi?
Ay ben bidaha girmem oraya hem sıcak hem soğuk çok gürültülü mahvoldum.. Alsaydınız görüntünüzü yarım saatte alalalal ya.. (Hemen çemkirdim gözüm açılır açılmaz..)
Hanfendi 8 dakkada bayıldınız ne yarım saati, çıkardık hemen sizi mecburen..
Bayılmadım ya, alamadınız görüntüyü beni suçlamayın, hatırlıyorum ben patır kütür çektiniz beni içerden yatıyodum ben dümdüz..

Görüntüler tamam.. Gerek yok tekrar çekmeye..
İyi madem nezman çıkar..

Ben yazıcam şimdi kağıdınıza.. Siz bi tnsiyon mu baktırsanız hemşire odası yanda..Renginiz biraz şey gibi..
Yök iyiym ben yaee.. Acıktım, birazda gerildim, korkuyorum şu makinadan ondan rengim solmuştur.

Solmadan ziyade yeşilimsi gibi.. Neyse siz biraz hava alın..

Piki..

Ayrıca bunları bana söyleyen dişinin daha tıp 2. sınıf öğrencisi olup yarın arterler ve dolaşım sistemininden sıanvı olduğundan yakınması.. Çocuğun benimde alttan dersim var mezun olamıyorum demesi.. Hastane içinde kendimden büyük hiç bir önlüklü insan görememiş olmam, ve bir ilkyardım tekniği oalrak ŞEKERLİ SU uygulanması ordan anında ışınlanmamı sağladı :)

Buda böyle iğrenç bir anımdır. Kanlı canlı yaşanmıştır.

Daha MR sonuçları var, bunun operasyonu var, anestezisi var, endikasyonları var..

Tüm hayatını hastaneye adamış ve emekliliğini de özel klinklerde harcamış ve artık kesik bacak gördüğünde de, ölü insan gördüğünde de tepki vermeden puding yeme olgunluğuna erişmiş bir insan olan Annemin yorumu; Fıldır fıldır havaya bakarak gezersen, düşersin.. Önüne baksaydın alalla.. MR dan korkup bayılmak ta neymiş, çocuk musun? hay yarabbim..

Ay Hayat Çok Zor

2011-03-13T22:30:00.001+02:00

Sanırım hayatım boyunca okuduğum, kursa gittiğim, öyle veya böyle bulunmak zorunda olduğum; resmi, özel, tüzel, askeri, milli; eğitim yuvası, ana kucağı, bilgi ocağı şeklindeki hiç bir kurum, kuruluş, grup veya organizasyonu şuan ki dil kursum kadar sevmedim, özümsemedim, beğenmedim, hoşlanmadım veyahut sevişesim gelmedi.

 [Tamamdır. Hayatımın sonuna kadar ihtiyaç duyacağım bağlaç ve virgülleri kullanıp, sıramı savmış durumdayım.]

Zaman zaman kıl olup, bazılarını ucu sivri bir cisimle dürtme isteği barındırsam da genelde içeriğindeki insanlardan ve ortamından mutluluk duyduğum tek yer gerçektende.. Kötü yanlarını görmek zaten insanın sevmediği şeyi daha da kötülemek için seçtiği bir yol.. Mükemmel mi herşey yooo..

Bi kere binaya girişte ilk dokunduğum şey olan asansöre düz girilmiyo.. yan yan yengeç gibi sığışıyoruz.. Sonra kahve makinası berbat kahve yapıyo ama Yusuf çok eğlenceli.. Sınıfların isimlerinden nefret ediyorum ama ders Cambridge'de demek de havalı oluyo.. Eski kantin (ama NewCastle) ekvotaral kuşakta yer alırken, Brighton'ın kutuplardan gelen iklimi beni çıldırtsada hem boğazlı kazak, hem kısa kollu tişörtle ders işleme lüksüm var..

Eğitim öğretim neferlerinden kasketli Serdar ile de çok güzel geyik yapabiliyorum. Hatta öğretmen sevme kabiliyeti olmayan bir insan olarak, gayette kendisini seviyorum.. bilmem bu yazıdan sonra ilişkimiz ne yöne gider :)

Kendisi "buralar böööleee hep Serdarınmış" cümleme de kızmadığı için şansımı zorluyorum :)

Ayrıca kendisinin çok güzel bir burnu ve elleri var lan.. Minicik piticik..
( bunlarıda belki bonus kazanırım diye dile getirdim :)

"hiç hayatımda neler oluyor haberiniz yok sayın serdar.. hiç.. çok mıtsızım ya :( "

Sonra Onur var, her ne kadar Riçırda; "ay bir dahaki kur senin öğretmenim olmanı çok isterim" deme isteğimi, arkamdan attığı; "gene ne sallıyosun Riçırda" şeklindeki laflarla baltalayıp, adama; "seni çok istiyorum" dememe sebep olmuş olsada Onuru baya baya seviyorum.. :) Muzurca bişey yapınca çakmak çakmak bakmasını seviyorum en çokta.. Sonrasında, Riçırdın gözlerini hiç kırpmadan sabitleştirdiği ve sürekli büyüyen mavi bakışlarıyla "ehe şey yani öğretmenim filan olsan ehe" şeklinde cebbelleşmemi sağlamış olsa bile..

"yok ya cluba girmicem, otur iki dakka muabbet edelim.."

Mesela Onurla Serdar kantinde oturmuş hiç anlamadığım şeyler olan politika ve spordan konuşuyorken, onları dinleyip bana soru sorar bakışlarla baktıklarında, gülümseyip; içimden "Yarabbim nolur neler konuşulduğunu anlamama yarayacak bir ipucu ver" diye dua ederken hafifçe başımı sallamayı da seviyorum.. Kendimi o aralar çok sarışın hissediyorum ama olsun :)

"Hıhımm banada çok garip geliyor mesela o toplar filan sekiyor böyle yerde.. Evet siyaset de çok rererö .. :)"

Jülide her kızımın okuluna gittim, aman kızıma şunu aldım dediğinde Oha falan olmayı seviyorum.. Çünki Jülide'nin bir anne olma düşüncesi beni benden alıyor.. Jülide benim için muhabbet etmeyi sevdiğim, arada hocaları öğrencileri filan çekiştirdiğimiz sınıf arkadaşım.. Benim anneme pek benzemiyor belki de ondan şaşırıyorum..

"Ay bence de yani hiç sevmiyodum onu, hiç örtmen gibi deildi o zaten.. "

Zerrin hocayla her konuştuğumda geleceğime dair umutla dolmayı hemen konuşmanın sonunda "ah ah IELTS çok zor, çok çok çok çalışman lazım" demesiyle kendimi uçurumun ucunda hissetmeyi seviyorum.. Üstelik daha bir seferde sınavın isminin baş harflerini bile doğru sırada yazamıyorum.. Onurla birlikte hazırlanıcaz, düşündükçe ilerisi hem çok karanlık hem de çok eğlenceli şeyler olucakmış gibi hissediyorum..

"Hocam ya bunun yerine böyle desem, o soruyuda böyle sorsam Sınavda kabul olur mu:)"

Kendi yaptığım veya ordan burdan aldığım rengarenk çocuksu takıları, uğur böcekli, gökkuşaklı oceli tırnaklarımı filan yolundan çevirip Agata'ya göstermeye bayılıyorum.. Bunu niye yapıyorum bilmiyorum ama mutlaka yapıyorum yani :) Ayrıca bendekini beğendiğini için onada aynından sipariş ettiğim kadife boncuklu kolyeyi dükkandaki salak kız bi türlü getiremedi.. yılbaşından beri bekliyorum lan :(

"Eteğin çok güzelmiş, gömleğin yeni mi, boncukçuya mı gittin, çorapların benekli eneee... of hepsi çok güzel :) "

Seren hocayla ay tatilde napsak, kilo aldık recim mi yapsak, şu çocukta ne güzelmiş sarı sarı muhabbetleri yapmayı; yeni gelen hoca nasılmış, memnunmusunuz dedikodusu yapmayı seviyorum.. Hatta Onur hocanın ilk dersinden sonra fısır fısır ay aksanı filan çok güzel, clublara hep o girsin, ben sevdim diye bık bık söylerken Onur hocayla göz göze gelmeyi, kendi hakkında konuşulduğunu duyunca pıtır pıtır sessizce yan odaya geçmesini, sonra gelip gülümsemesini seviyorum.. Garip bi şekilde çok güzel gülümsüyor..

"Bugünkü club bizim kura mı? ay ama ben hep geliyorum hiç bize değil.. niye böyleki.. :( "

Ve tabii ki ay hangi sınıfta clubı varmış, bu kur kimin hocası olcakmış, ay benim ona sorcaklarım vardı diye pıtır pıtır Riçırdın etrafında dolanmayı, her gördüğünde boynunu sağa yatırarak gülümseyip inanılmaz seri ve tok bir sesle selam vermesini seviyorum.. Üstelik arada 0,1 saniye boşluk bırakmadan sürekli sorular sorarak hayatını cehenneme çevirmiş olsam ve artık köşede kaçarak kek filan yiyor olsada, hatta gidip o keki bile ısırmayı başarmış olsamda hala bana gülümseme enerjisini ve sabrını buldumasını seviyorum..

"Riçi sana bişey sorabilir miyim, ama biraz kişisel, yani cevaplamak istemessen sorun değil ama sorucam zaten. :) Bu arada İrlanda da böle bişiy varmış diyolar varmıymış.."

He birde Sinan'ın askerden dönüşüne yetişip onunla bir iki ders işlersem süper olacak..

Right??

Bu gidişle yetişicem zaten tekrar kur alma azmim beni benden alıcak.. Yakında Yusufun kahve makinasının yanındaki bisküvi makinasını da ben sahiplenip kadroya girircem.. :)

See you later, alligator..

Avcılar Cumhuriyeti

2011-03-13T20:35:00.000+02:00

[7 Mart günü yüksek lisans öğrenimimin ilk sabahında çaresizlikten ve yanlızlıktan bir köşeye büzülünüp yazılmıştır]

Körelmişim..

Bugün Zincirlikuyuda metrobüse binerken 2 kere ayakta kaldım, orta kapıdan pıtır pıtır geri indim..

Hani O, hangi kapıdan binerse binsin, istediği yeri kapan; rüzgarı, nemi, güneşin geliş açısını ve yaşlıya yer vermeme katsayısını hesaplayan; çevik ve kendinden emin genç kız gitmiş, pısırık bir fasulye gelmiş yerine..

İlk ön kapı deneyimimde bir amca poposuyla beni ittirmek suretiyle boş koltuktan püskürttü.. İkincisinde ise tamamen lojistik ve stratejik planlama eksikliğinden ayakta kaldım. Yeni metrobüsler sefere başlamış, içine binince balık gibi kaldım, ne yana yöneleceğimi hesaplayamayınca da kocaman metrobüse ilk duraktan binip, tek ayakta kalmayı başaran insan olarak zincirlikuyu-avcılar hattı çektim sabahın köründe. Zira ilk dersi 8:30 da olan, azcık erken gideyim de dilekçe vereyim sabahtan, kahvaltı da edeyim, fotokopide çektireyim derdi olan bir bireyin metrobüse biniş için ideal saati 6 dır. Bilmeyenler veya tahayyül edemeyenler için açıklayayım; Zincirlikuyu-Avcılar hattı takriben 50 dakika, fren sisteminin kullanımını bilmeyen şoförler eşliğinde ve her frende ön camda olacağınız bir sardalye kutusunda vuku buluyor.

Avcılar üst geçitinde Akbil Kuyruğu gördüm !

Akbil gişesi üst geçitte değil, bilakis oldukça altında ve ilerisinde ama kuyruğun üst geçidin tamamında olduğunu gördüm..

Bir süre bu insanlar tek sıra olmuş ne bekliyor diye baktıktan sonra, olayı kavrayıp bakmaya devam ettim. Adeta kendimi alamadım kuyruğun naifliğinden.. Sonra sola döndüm ve kendi yoluma ilerledim.. İşte o zamanda başka bir muhteşem manzara kucakladı beni.. Üst geçidi eskisine oranla biraz daha genişletip, ortaya da demir korkuluklardan şerit yapmışlar.. Problem şu ki; hiç şaşırmayacağınız üzre iki tarafta geliş olmuş..

Ve gitmeye çalışanların gözünde ki katil olma potansiyelini gördüm..

Ama bu kısımda fazla etrafa bakınmadım. Zira, herkes üzerime geliyordu, acıkmıştım, okula 1 saat erken gelmiştim, 02:30 da uyuyup 05:15 te kalkmıştım, beynim aldığı uyarılara 0,7 saniye gecikmeli tepki veriyordu, mp4'ümde romantik bir şarkı çalarken kirpiklerimi ıslatıp rimelimin azına sıçan yağmur da ona eşlik ediyordu.. Kısacası katil olmaya ne enerjim ne de takatim kalmıştı..

Tekrar sola döndüm, indim üst geçitten.. 5.yılımda yine "hangi otobüse binicem lan" karmaşası yaşadım ve otobüse yanaşıp "şoför bey mühendislikten geçer mi?" diyerek adamın gözlerinin içine baktım.

Geçmese de geçiririz bakışı bulmayı mı umuyodum bilmiyorum ama cevap çok net geldi;

"Başka nerden geçecek ! "

Sende haklısın dedim içimden, metrobüs-mühendislik arası 1 durak ve zaten yol tek şerit. Ama insan emin olmak, güven duymak, adeta "bak ben hemen inicem sakın ilk durağı geçme, aklında olsun mühendislik yolcun var, ebesinin körüne kadar götürme beni zira buraya kadar bile güç bela geldim" mesajı vermek istiyor..

Aynı üst geçitle birkaç ay öncesine dayanan nadide anılarımdan bir diğeri de; üst geçidin çıkışının olup inişinin olmadığı, yani üstten geçemediğiniz, sadece üstte turlayıp geri dönerken süper küfür antrenmanları yapabildiğiniz döneme dayanır.

Yine 2 kere sola dönüp yürüyüşü bitirmiş ve ülkenin yarı nüfusunu aynı anda üzerinde barındırabilen Avcılar Metrobüs köprüsünden inecekken ani bir fren yapmak zorunda kalmıştım. Çünkü bu mühendislik harikası köprünün iniş merdivenleri sökülmüş, korkulukları da insanlar düşmesin diye kalan boşluğa yama yapılmıştı. Korkulukla bir süre bakışıp U dönüşü yaptım, herhangi bir şaşkınlık belirtisi de göstermedim üstelik. Hatta muhtemelen bir köstebek deliği kazmışlardır herhalde artık alttan geçeceğiz diye düşündüm.

[ Hiç geçemeyeceğimiz aklıma gelmemişti gerçekten de]

Eve döndüğüm akşam ise; korkuluğun hikayesini, havanın dondurucu soğuğuyla, avcılara olan nefretimle, hayatımın en körpecik yıllarındaki tüm yaratıclığımı körelttiği ve yaşama sevincimi içimden çekip aldığına olan inancımla birleştirip anneme anlattım. Sağolsun kendisi de çok kusursuz bir cümleyle yanıtladı bu durumu..

"Finlandiyaya gitçem, İrlandaya gitçem, İsveçe gitçem diye ardışık bir düzenle hergün ağlıyosun; 4,5 yılda daha avcıların soğuna, farklılıklarına alışıp orda yarım gün yaşayamıyosun yurtdışında nasıl yaşican bilmemki!"

Eksik olmasın, anlattığım veya yaşadığım her heycanın, her nefretin, her tutkunun içine bir tek cümlesiyle etme kabiliyeti vardır kendisinin..

[Bir güzide yazımı daha anneme bağlayarak bitirmiş bulunmaktayım..]

Made in Vavcılar

Müh. Kütüphanesi

Hocaları Beklerken

Bölüm 5

Çok Öğrenciyim Ben Ama

2011-02-27T01:40:00.001+02:00

Yaklaşık 6 aydır niyetlendiğim spor salonunun kapısından giriyorum..
Kısa bir oryantasyonun ardından nihayet fiyat konuşuyoruz..

4 Aylık bıdı bıdı, 6 aylık bıdı bıdı, Yıllık bıdı bıdı şeklinde listeyi okuyor adam.. Peşin ödersen bıdı, taksitli ödersen bıdıbıdı şeklinde fiyatlar sıralıyor hala.. Bense sadece pilates topuyla ordan oraya dolaşan safinaz kılıklı kıza bakıyorum..

Hah o pilates ve yoga hocanız diyor adam.. Senide akşam grubuna ekliyorum saat 19,30 da pilatesin sabah 10,30 da yogan var.. Saunayı kullanabileceğin saat dilimini de belirleyelim hemen.. Ay ben öğrenciyim gelemem onlara bence, biz onları hiç hesaplamayalım..

Bunlar gerekli şeyler ama, hem de istemesende fiyata dahil kullan bence faydasını görürsün, hem arkadaş edinirsin grup derslerinde çok iyi olur bu..

Piki madem bi denerim bu ay..

Ama şu fiyatı biraz şaaapalım ya.. Ben Çok Öğrenciyim çünkü..

Nası çok öğrencisin?

Ya işte yüksek lisans var, dil kursum var, açıköğretim var, sosyal aktivitem var, gönüllü derneklerim var filan.. Çok öğrenciyim ben.

Tamam hallederiz, haftaiçi en az 3 gün geliceksin öncelikle..

Nası en az 3 ? Haftaiçi zaten 5 gün değil mi?

Evet haftasonları zaten hep geliceksin, onu hesaplamıyorum yani ona bi manin yokki senin..

Yani tamam da hergün ben şaapamam ki yani..

Sen bence motive olmadın henüz ondan böyle söylüyosun şimdi.. Şöyle bi seni motive edicek şeyleri düşün bakiyim bi içinden 5 dakka, ondan sonra günlerini ve saatlerini yazalım toplu derslere..

Dolabımdaki içine giremiyom bunların ama çokta seviyom atmaya kıyamıyom isimli raf

Yeni aldığım etiketi üzerindeki denizci elbisem

M ve L si bitmiş Small u kalmış; kargo dahil 25 Dolar olan Vintage gömlek..

Diz üstü örme renkli çoraplarım ve uyumlu mini şortlarım..

Montumun zor iliklenmeye başlayan düğmesi..

Eski arkadaşlarla buluştuğumda "lan kilo mu aldın sen olum" şeklinde çıkışlar yapma ihtimalleri..

Piti burunlu, marşmelov tenli krokanlı çocukla bugün yarın tanıştırılma ihtimalimin olması,

Yaz gelmesi, indirimden 3 tane bikini almış olmam da cabası..

Kurstaki kıl olduğum, sallama masayı diye uyarınca sen şişkosun şeklinde saçmalayarak cevap veren 98 kiloluk çocuğun ağzına 2 tane çakma isteğim..

Annemin sürekli kilo alma evde kalırsın, kahve içme selülit yapar veryansınları..

Tekrar düşünürsek, piti burunlu marşmelovumla takılma ihtimalim..

Hııımmmm tamam ben çok motiveyim beni 5 günede yazın :)

Pizza Al Gel Eve Çabuk Beni Baaartma

2011-02-27T01:12:00.002+02:00

Evde yemek yoksa ( oldukça sıradan bir günmüş demekki)

+ Acıktım ben yaeee

- Ay yeme hem kilo aldım diyosun, hem acıktım diyosun.. aç dur biraz..

Evde olan yemeği zerre sevmiyorsam (%99 annem deneysel sebze çalışmıştır)

+ Acıktım ben yaee

- Mis gibi yemek var dolapta ıstiyim mi azcık güzel kızıma (cümle böle geliyorsa kork zaten mutlaka iğrenç bişeye zorlicak beni)

+ Ama kilo alıyorum bence yemiyim yani öle aç değilim zaten.. Oburluktan yani sırf.. Geçer şimdi

Dışardaysam ve evde yemek var mı anne diye evi arıyosam;

+ Anne açım ben, yiyim mi dışarda, evde yemek varmı ?

- Kendine yetecek kadar bişiyler al işte..

+ E dışarda yiyim ozman ben taam

- Hep dışarda ye sen zaten.. Pizza al gel eve çabuk beni baaartma..

Ben evdeysem ve yemek yapmamışsam;

- Ay neler yapmış benim güzel kızım bakiyim çokta soğuktu üşüdüm.. Sıcacık bişiyler var mı mutfakta ?

+ Tost yedim ben.

- Ay bune ya boş boş pis tabaklar, insan annem gelicek bi yemek yapim tüm gün evdeydim der..

+ 1 Sezon dizi bitirdim halim yok hiç, ye bi tost.. aaa ekmek yok galiba..

Ben evdeysem ve yemek de yapmışsam üstüne bunun :)

+ Fırında tavuklu beşamel soslu bişiy var, dolapta tatlı var, salata masada, ben bekleyemedim yedim biraz..

- İnsan şu tavuğa az sos koyar şuna, kuru olmuş sanki, tatlı çok tatlı olmuş mıh, .. salatada yağ yok zerre..

+ Anne sus ve tıkın lütfen.

Neden mi bu yemek savaşı özetimizi geçtim gecenin bu saatinde?

Çünküm efendim acıktım... Normal olarak yemek yok ve cornflakes yiyiorum sütlen şuan..

Cornflakes te benim zekamı açıp yaratıcılığımı kamçılıyor..

Bu kadar .. Dağılabiliriz...

Popo Pudrası Sevmiyorum

2011-02-27T00:23:00.002+02:00

Lacivert arabayla itelenerek girdi metronun kapısından, önümde durdu. Yeni doğan kokusu travması yaşıyordu burnum. Vagona hakim olan; biberon lastiği, popo pudrası, göz yakmayan şampuan, cıvık bebe sıçmığı, hem vitaminli hem besleyici bisküvi ve anne sütü kokusu karışımı bişeydi işte.

Karşımdaki kızın Gucci parfümü anında unutulmuş, ortamdaki tüm burun delikleri minik gülücükler saçan şeye doğru yönelmişti.

Annesi ise; "evet benim minicik ve süper sevimli birşeyim var, hadi ona agucuk yapın, el sallayın, şirinlik yapın ve bu küçük şeyi sıcak gülümsemenizle süzerken size dil çıkarmasını izleyin" der gibi heyecanla bakıyordu etrafa.

Yanımdakiler ilk etkilenen çift oldu yenidoğandan. Kız yavaşça oğlanın elini sıkıp gülümsedi "Bizimde bundan bi tane olsun" bakışı fırlattı çocuğa. Çocuk biraz çekimserde olsa; kızın niyetini anlayıp "benden de hiç fena baba olmaz" bakışıyla karşılık verdi. Bense metroya bindiğimden beri camdaki yansımasından çocuğu kesiyorum ve kızın yanında oturuyorum. ( ne demişler düşmanını yakın tut, boğması kolay olur.)

Kız tahmin edebilceğiniz üzre; ucubenin, çirkinin, aşiftenin teki..
Çocuksa oldukça şirin, hatta bademli krokanlı çikolata gibi bişey yani..

Yandan yandan süzüyorum kızı da.. O pudra kokulu minik şeye yaptığı şirinlik adı altındaki salaklıkları aşağılayarak bakıyorum..

(Huh, o kadar çirkin ve uyuzsun ki senin çocuğun bile olmaz bence..Mıh..)

Levent durağına yaklaşınca kalkıp, kapıya doğru yürüyüp, yüzümü çifte dönüyorum bu sefer. Kız hala aynı modda bebe seviyor, çocuk ise etrafa bakınmaya başlamış bu sevgi selinden sıkılıp.. Bende bakışlarımı çocuk üzerinde yoğunlaştırıp sabırla bekliyorum, nihayet farkediyor ve göz göze geliyoruz.. Kaçırmıyorum gözlerimi aksine gayet doğal ve sıcak gülümsüyorum.. Tam o anda kapı açılıyor arkamda ve çocuğa göz kırpıp, sağ elimin narin 4 parmağıyla çavvvv yapıyorum ve iniyorum metrodan..

(Burdan metronun otomatik kapısına sevgiler; ayarlasam o anda bir ömür açılmaz bir daha... mükemmel zamanlama..)

O krokanlı çikolatalı ballı bademli kumral çocuk, şaşkın ördek yavrusuna dönüyor aniden ve saf saf bana bakmaya başlıyor ben yürüyen merdivenden hala onu süzerken.. (hiç bu kadar güzel ördek görmemiştim evet)

Sonra metronun kalkış sesi duyuluyor aşağıdan.. Ben de paralı otomatın önünden geçerken krokanlı çikolata varmı diye bakıyorum .. (canım çekti ne var alalalala)

Bu bir AŞK FİLMİ olsaydı çocuk metrodan son anda inerdi ardımdan.. ve işte tam bu sahneyle başlardı..

Bu bir GENÇLİK FİLMİ olsaydı çocuk; bebe seven kıza sktiri çeker ve metrodan son anda inerdi ardımdan.. bense şeytani şeytani birazda seksi, az birazda kendinden emin ve gururlu çok azcıkta aşifte aşifte gülerdim.. ve işte tam bu sahneyle biterdi..

ama bu sadece toplumsal psikoloji denemelerimden biriydi..
sonuç olarak krokanlı çocuk denizde başka balıklarında olduğunu anlamış oldu umuyorum ki...
Üstelik sıçmık kokulu bebeleri sevmeyen Balıklar :)

Domates Biber Patlıcan Ve ANNEM

2011-02-07T22:54:00.001+02:00

ediylenbüdü: ( eylül gibi yazmışım fekat biberlerden midir nedir yayınla değil taslak yap bunu demişim şimcik gördüm yayınladım )

"Hey domatesçi, 4 kilo Biber versene!" diye sesleniyorum camdan. Parfüm kokum burnumu kaşındırırken domatesçiyle bakışıyoruz. "5 kilo 10 milyon, vereyim mi 5 kilo?" diyor. "Hayır 4 olacak" diye diretiyorum.

Domatesçi diye seslenip neden ısrarla biber aldığımı sanırım tüm mahalle merak ediyor. Sebep ise çok basit: Annem!

Yan camı açıp aşağıya bakıyor ve "ayyy domatesler çok kötü sakın alma" diyiveriyor. Gelde alma. Mahallenin mini etekli, turuncu saçlı, kırmızı gözlüklü, çocuk sevmeyen, perdeyi çatırt diye insanın yüzüne örten kızıyım. Tüm teyzeler merakla domates alışımı izlemek için camlara koşmuş bile. Bakıyorum biberler var yan kasada saldırıyorum tabi can havliyle onlara..

"Sepet salıyorum bak iyisinden olsun" Domatesçi hala 1 kilonun kritiğini yapıyor "ablam 5 yapıyorum biber şahane" diyor.
İçimden "ağzını yüzünü kırıcam ne ablası" diye geçirirken dışımdan "turşumu kurucam ay ne çok konuştun ver ordan 2 kilo vazgeçtim 4 ten" diyip mahalle teyzesi stajı aldığımı belirtiyorum.
Eminim hepsi yarın gün oturmasında beni konuşup kazandığım zaferi abartarak anlatacak..

" ay şu karşıdaki burnu havalarda taytlı kız var ya"

"hangisi gıııı?"

" ay aman portakal kafalı olan, geçen benim küçük oğlana bağıran top çarptı diye"

" heee o mu? o dün de benimkini hırpaladı; üstüne doğru koşmuş da çocuk, geçememiş yoldan haspam.. yakalamış tutmuş kolundan parçalarım sizi gidin başka yerde oynayın diyodu "

" heh o işte dün camdan biber aldı görsen bizi süzüyo bide, bıdır bıdır da söyleniyo bi yandan.."

" makyajsız da çıkmaz camlara"

" aaa bırak makyajı ay o ne cadıymış ooooo.. bi 5 dedi, bi 10 dedi aldı 2 kilo biber, beğenmem ben bunu dedi başka istedi, biz yiyoz bişey olmuyo organik bulmadı zaaar"

bundan daha da beter olabilir öyle yani.. teyze çok burda.. biberlerde b.k gibiydi iyiki 2 kilo almışım..

ediylenbüdü2"edit başta değil sonda verilir diyenler için": sanane lan yolarım haaaa

Seni Benzetecek İnsan Bulamıyorum !

2011-02-04T00:34:00.001+02:00

+ bu tepsiler niye dışarda böleee?
- tost yaptım
+ fırında naptın diyorum ?
- tost yaptım işte
+ tost makinesi mi bozuldu?
- içi pisti yaeee, bide üstü açık tost çekti canım :)

+ fırın tepsisinde tost yapana kadar maknenin içini yıkayamadın mı pis şey
- ya anne tostun mantığı nedir? hızlı ve basit bir şekilde az malzemeyle karın doyurmak.. e ben tost makinesini temizleyip kurutana kadar bir karnıyarık yaparım heralde diye düşündüm ki çok da acıkmıştım.. düşünmeye devam ederken karnıyarık sevmediğimi farkettim ve fırında tost yapmaya karar verdim.. ayrıca bu kararımı fırının küçük tepsisi destekledi önce ona bağır mıh :(
+ yarında ütüde yaparsın artık, fırın pis ya..
- ıııhh seramik tabanlıda olmuyo ya, böyle kıyır kıyır kalıyo ekmek.. nerde eski çelik tabanlar :(
+ düşünüyorum düşünüyorum, akrabalara çekmeyi bırak, dünya üzerinde seni benzetcek insan bulamıyorum..

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

+ kart borcun kaç para gelmiş?
- bilmem bakmadım ama gelmiştir biraz..
+ ne kadar biraz?
- neblym yaaa.. hem sen ne dedin alışveriş yap, ben ödicem kartı bu ay dedin.. dooom günü hedayeni kendin al dedin..
+ tamam işte para bırakcam söle ne kadar?
- bilmiyom at işte 3-5 bişiler?

1-2 dk sonra

+ ay evin içi bi serinledi sanki üşüdüm..
- cebinden para çıktıya ondandır :)
+ fesupanallahhhhh kombiyi biraz artır gel sonra yanıma para vercem
- önce para ver sonra bişiy sölicem
+ söle
- parayı ver
+ kızım söleseneee

- ya kartımı ödicektin yaaaeee
+ ..
- ihi :)
+ ..
- kombiyi bozdum..
+ nası bozdun ?
- ben bozmadım yaaeeee kartımı ödicektin hani sen?
+ nası bozdun ya napcaz şimdi soğukta?
- ben bişi yapmadım ya kendi bozuldu, para?
+ içeri git gözüm görmesin seni evin içi buz kesti senin yüzünden, sabahtan niye sölemiyosun donucaz haftasonuna kimse gelmicek tamire..
- yarın hava aççak diyolar ehe :)
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

- o peynir kaç para ya?

+ 20 ymiş kutusu
- 75 gr oha
+ çıkarmasana kızım sepetten, çorba yapıcam ya
- şükürler olsun ev ekonomisi dersi aldıydım lisede..
+ öf iyi sadece 1 kutu alalım bi denemek için o zaman..
- koliyle alalım belki tanesi 19 a gelir, yuh!
+ küçük tatlı kabak da alıcaz bak bakim şurdan, bi de taze fesleğen al..
- ya bir çorba için 100 milyonluk market alışverişi abartılı değil mi ya şimdi anlıyorum restoranlardaki 3 haneli fiyatları ben, mercimek yaparık anne yürü ya..
+ öf bi dur beynimi döndürdün, hindistan cevizli krema al 2 paket git şurdaki rafta, görüyorum ben burdan al da gel hadi..
- 7 liralık çorap aldım diye beni çorabın kurdelesiyle boğuyodun bu sabah anne..

+ çorabına, parasına kızmıyorum bıktım yeminlen bıktım! günde 3 kere değiştiriyosun, 2 çiftten 6, haftada 42 eder.. yıkaması bi dert, kurutması bi dert, kalorifere seriyorum sığmıyo, 4 çoraba 1 mandal takıyorum gene yetmiyo bıktım bıııkkkktım! çorap alıosan makinede al, yıkama-kurutma, deterjanda al, dolapta al, çekmecede al koymaya bana fenalık geldi senin çoraplarından..

- aldım annecim kremaları :) 1 pakette havyar aldım elim değmişken yirik..
+ tansiyonumu çıkardın yemin ediyorum yürü ..

Sen Hiç Atom Gördün mü ?

2011-02-01T23:12:00.001+02:00

- H binası nerde? yada G emin değilim..

+ G mi H mi?

- ya ne farkeder yanyana değil mi bunlar alfabetik olarak, bana ikiside lazım..

+ G 100 metre aşağıda, H de ilk soldan yukarda

- hönk ! arada rahat 300 metre ve 9 bina var yani

+ size tam olarak hangisi lazımdı :)

- şey ben yüksek lisans için mülakat edecektim..

+ burdan dümdüz inin, caminin yanındaki pembe bina başarılar

- ihi sağolun..

kanvas pantolonum ve postacı çantamla kampüsün içinde yürüyorum, yanımdan takım elbiseli beyler, topuklu hanımlar geçiyor.. benimse spor ayakkabımda Darth Vader logosu var..

kızlardan birinin çorabı kaçmış, yanındaki çocuk kızın evrak çantasını tutarak sabırla çorabını düzeltmeye çalışmasını izliyor..

koridora giriyorum, yaklaşık 20 dakika geç kaldım.. listede adımı bulup en son kim girdi diye soruyorum..

tam takım resmi giyinmiş kızlı erkekli yaklaşık 60 kişi gözlerini üzerimde gezdirirken bi çocuk; siz ne için gelmiştiniz ? diyor..

e mülakat diyorum, yüksek lisans hani ?

ben saf saf karşımdaki kızın 11 pontluk topuklarına bakarken muhtemelen o da benim yakamdan görünen benekli t-shirtüme bakıyor..

o anda hemen yanımdaki odadan çıkan diğer bir resmi dişi, adımı ve soyadımı haykırıp kalabalığa doğru bakıyor..

pardon deyip içeri geçiyorum..

evet 1 dakika daha geç gitsem mülakatı kaçıracaktım, evet içeri girerken t-shirtüm görünmesin diye şalımı biraz daha sıktım, montumun yakasını da ilikledim.. içeri girdiğimde biri gözlüklü olmak üzere 3 çift göz bana bakıyordu..

+ merhaba

- ...

[ rutin bir kimsin nesin, hangi okul, niye burası muhabbetinden sonra can alıcı kısma geldik.. ]

+ şey ben kimyayı bitirdim evet ama açıktan da işletme okuyorum acep bir faydası olur mu yani az biraz aşinayım yani sizin konulara

- bırak şimdi işletmeyi sen hiç atom gördün mü?

+ hönk! şeyy atom derken, (atom yani, görmek, görülür, nasıl görülebilmek, görüntülemek.. bztt bzttt..devrelerin bir kısmı burda yandı..)

- ben lisede kimya çok severdim de, üniversitede tabi siz daha kapsamlı görüyorsunuz böyle şeyleri nasıl atomlar anlat bize

+ (üniversitede kapsamlı atom görmek!) tabiî ki görmedik yani görülemeyecek kadar küçükler tabi ama hani o elementlerden, maddelerden bahsediyorsanız gördük inceledik.. mikroskoptan bahsediyorsanız tünel mikroskoplarla görüntüleniyor ama tabi biz bakmadık ona, daha büyük hallerini gördüm ama tek bir atomu görmedim..

- e peki görmediğin bir şeyle 4 yıl nasıl eğitim aldın?

+ (dinden imandan mı bahsetsem napsam, bilimi nasıl açıklarsın bir ekonomiste ne halt etcem diye düşündüm ve en mantıksız şeyi söyledim..bzzt.. hah devrelerin kalan kısmı da burada yandı galiba..) e meridyenler de yok :)

- varsayımsal diyorsun yani atomda aynı meridyenler gibi?

+ ( gerizekalı yampiri meridyenle atom bir mi? birisini insanlar haritaya çizmiş, öbürsü tüm maddelerin yapıtaşı, senin mıncırık beyninin gerçek kaynağı allah cezanı versin senin) hayır tabi ki var binlerce deney yapılmış, bilimadamları görüntülemeyi başarmış ama biz zaten mikroskopa 2 kere mi ne baktık 4 yılda :) onda da iplik incelemiştik tekstil dersinde..

- vay be kimya lisede kimyaymış, hep teoriler, ispatlar işleniyor değil mi?

+ ivit..

- iyi tamam ilk derse gelirken sadece sigara yakacak kadar ateş sağlayacak birkaç kimyasal madde ismi getir bana hadi görüşürüz derste..

+ (eneeeee alındım mı?) kapıyı açtım ve yüksek sesle; şey peki ehem görüşürüz ilk derste.. kolay gelsinnnn, diyerek çıktım odadan, 11 pontluk ablanın sert ve küçümser bakışları altında bir sonraki ismi söyledim ve uzadım ordan hemen..

11lik iğne pont ne demek biliyo musun kafanın dikinden bir girdimmi o topuk beyinciğine kadar iner demek :)

Kermitte bir Yeşillik Var Sanki

2011-01-23T01:02:00.004+02:00

Naber ?

Kermit ben.. Yeşilim..

** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** ** **

** Kedi seven kızları itici, kedi kızı seksi bulan erkek; sendeki saflık da kimsede yok!

** Keşke sevgilisi askerde olan kızlar feysbuk iletilerine kalan gün sayısını yazdıkça o günler torbaya girse ve çocuklar hemencecik gelse de ben de hergün en az 20 profilde "ilkokul 3 ardışık sayılar" konusunu işlemekten kurtulsam..

** Öpüşen profil fotoğrafın ne zaman ilgi çeker biliyor musun? devekuşu ile toprağın altında öpüştüğünde.. hah işte o zaman açar zevkle bakarım.. ama senin bıyıklı patates kafalı sevgilinin çene kasları beni hiç cezbetmiyor bebeğim..

** Belli bir zeka seviyesi altına hitap eden; yahşili* papatyalı* taksili* 18li19lu* saçma salak diziler kaldırılsa, televizyonda devrim yapılsa da sonra içkiye, sigaraya bok atılıp üstüne çiçek altına ot böcek döşense, belki size inanabilirim sayın Rtük.. akciğer, karaciğer (lafda tabi iman tahtamıza zeval gelmesin amanın) sağlığımızı koruyorsun da kafa sağlığımız ne olacak, şuursuzluk kadın programlarından dizilere sıçradı resmen.. Belli zeka seviyesi olarak da benimkisi seçildi bu sene!

** Eskiden sandaletin içine beyaz çorap giyenlere de kro derdik, bugünlerde nerdeyse ünlü modacılar birbiriyle yarışıyor sandelete çorapta.. korkuyorum.. çok korkuyorum.. çünkü bugünlerde ben hatta biz* apaçilere kro diyoruz..

** Canlı paraya tekrar form doldurdum.. eskilerin bi halta yaramicağına eminim çünküm bu defa düzgün bir site ve form gördüm ve de kurbanlık koyunların kıçına vurulan numaralardan verdi sistem.. katılıp ortalığı kasıp kavurucam, hepsini bilip son sorunun süresi dolmadan Engin'in üstüne bir deste para saçıcam filan demiyorum.. ama en azından ortalama bir İstanbul genci ve üniversitelisi olarak; kurbağların yeşil, gorillerin kahverengi; bazı insanların ölü bazılarının diri; etajerin çekmece, berjerin tekli koltuk olduğunu filan biliyorum.. üstelik bunları ne boğaziçi de ne de londra da öğrendim.. gayette avcılar-zincirlikuyu metrobüs hattındaki tüm insanlar bunları biliyor..

** Okan Bayülgeni zeki bulmayan kadın; senin zeka derecen farklı bir boyutta kalıyor güzelim..

erkek; senin ki ise tamamen kıskançlıktan.. bide pipin biraz küçük olabilir oda fesatlıktanmış diyorlar..

işalla bütün kanallarda dansöz çıkar !

2010-12-31T16:41:00.002+02:00

yeni yıldan yeni dilekleri olan sığ bir insan değilim.. göğüs ölçümde 90 olmadığı ve mayolu boydan fotoğraflarım filan da çekilmediği için dünya barışıyla, pandaların problemleriyle filan ilgilenmiyorum.. benim dileklerim genelde doğduğumdan beri stabildir, pek değişmezler..

kararsızlıklar üzerine kurulu bir hayatı yaşadığım için, kesin karar alabilme erdemini diliyorum sadece.. bakın hızlı karar alabilme, doğru karar alabilme filan demiyorum sadece aldığı kararı koruyabilme, sabitliği, durağanlığı sağlayabilme yeteneği, becerisi, mucizesi artık ne haltıysa ondan istiyorum..

malumunuz bazılarının; ülkenin genç nüfusunu dertten derde sürükleyen sınavların sorularını çalmasıyla yeni yıl heycanı yerini, "yahu üds var ales var napcaz haftasonu" paniğine bıraktı.. e her akıl mantık sağlığı yerine olan(?!) ve bu ülkede yüksek ihtisas hedefleyen genç gibi koşa koşa bu sınavların hepsine kaydoldum, iyi de oldu güzel de oldu, sorular gitti, ertelendi filan derken “ne güzel zaman kazandım hazırlanırım, çalışırım, hem hangi alanda yüksek yapacağıma karar veririm” dedim oturdum aşağı..

tabiki çok ileri görüşlü olmaya filan gerek yok, çalışmadım hatta üds gecesi önlü arkalı toplam 12 sayfa tutan gramer kurallarını, phrasel verbleri, dandirik kelimeleri filan ezberlemeye çalışarak ruyalara daldım..

sınav koşullarını, aksilikleri, vaad edilenle verilenleri filan burda tartışıp hiç yazıyı aksatmicam ki her zamanki bir Türkiye tablosuydu yaşadığım..

fakat bu süre zarfında önemli olan; benim artık bir yüksek lisans alanına karar vermiş olgun bir birey olarak topluma kazandırılmamdı.. çünki aynı ben haziran ayında mezun olup “henüz kararsızım en doğrusunu seçmek biraz zaman tanımak istiyorum kendime” mantelitesiyle hiç bir yere başvurmamış ve bugüne kadar da zerre bu konuda kafa yormamış aynı bendim hala..

sınav çıkışı “ne yapıcam ya başvurular başlıyor 2 güne” paniğiyle düşünmeye başladım:

aslında resmim, çizimim filan iyi benim.. güzel sanatlar almasa da sosyal bilimler fakültesi alabilir beni, bunu boş geçmim deneyeyim bi şansımı..

sosyal bilimler

kaldı ki sonuçta yıllardır saçma salak şeyler yazsam da; bi roman yazsam kutuplara kadar sallarım bu ülkeyi bence, var o kalem bende çünki eheh..

Fen Edebiyat

o değilde yaparken eğlenmem en önemlisi bence resim-yazı derken kariaktür waooww işte budur, yiğit özgür imza almaya gelir be, ah ben bi parlasam..

aslında varya hep hayalimdi mimarlık, çizimim de iyi bence gidip bi konuşiyim iç mimarlık, endüstriyel tasarım filan tam benlik meslekler yani bunlar..

mimarlık

endüstriyel ürün tasarımı

sonuçta kimya geçmişimden ötürü ilaçdır, gıdadır, endüstridir aman biyomedikal mühendislikleridir filan hepsine başvurmazsam annem yüksek ihtimal dövücek ama ekstra sanatsal alanlara da başvurursam ömür boyu mıtlı olabilirim.

gıda mühendisliği

endüstri mühendisliği

biyomedikal mühendislik

ayhh nereye baksam bilmemne limited, anonim, hoptiri birlik şirketleri.. puff.. yahu ben en iyisi işletme okiyim, bide MBA yaparım paraya para demem içimde ne kaldıysa kendime ofisini açarım ilerde.. heyt be..

işletme

haftaya başvuruların bir kısmını yapmış olacağımdan, detaylı başvuru listemi yayınlayacağım..

“ acebaa yampiri zengin olabilecek mi ? ”

hadi mıtlı noeller, işalah bütün kanallarda dansöz çıkar !

Ben Bizzat Kendim ve Annem ve biraz Piril Piril

2010-11-15T23:26:00.001+02:00

Şipşak bir duş alıp oCe süreceğim.

oCelerimi uğur böceği, arı filan gibi hayvansal karakterler şeklinde sürmeye başladım tekrar.

Ama malum sabahımız bayram olduğu için ( bayramları hiç sevmem) akrabalar ürkmesin diye (çünkü paraya ihtiyacım var) normal nar çiçeği süreceğim..

Duş almak için tüm şartlar olgunlaşmış ve ben de elimi şampuanımın son 5 yıldır durduğu rafa elimi uzatmışken herşey gayet basit ve sıradandı.

Sonra hedendşoldırz şampuanımın yerinde limonlu piril şişesiylen karşılaşmamla kafama çarpan her su damlacğını ayrı bir şiddette hissetmeye başladım.

Mantıklı bir açıklaması olduğuna inanmadığım için hiç anneme seslenmedim, hatta pirili alıp gerçekten limonlu mu diye kokladım. Belki de zaman zaman; el sabunu dibini sulandıran, şişesini beğenmediği için büyük şampuan yarıya inince başka şişeye tıkıştıran annem, piril şişesine de hedendşoldırz tepmiş olabilirdi, işkillendim. Ama bariz limonlu pirildi ve ağzına kadar da doluydu.

Muhtemelen dalgınlıkla şampuan yerine piril şişesi koymuştu annem.. yani sanırım..

Tabiki bunu da hiç dile getirmeden uzanıp alt raftan annemin yılanözlü şampuanıyla kesişerek kendi yedek hedendşoldırımı aldım. Aklandım paklandım çıktım.

Piril şişesinide mutfağın alt dolabına sessizce koydum. Çünkü adım gibi emindim ki "tüm gün yattın ben bayram temizliği yaptım, yorgunluktan aklım gitmiş koymuşumdur tabi pirili banyoya, vallahi kim sorsa kocaman kızın var ama hiçççç işte bayram mayram yatıyor" şeklinde kıvrılıp bana dönceğine emindim pirilin. O yüzden kapağını kapatıp usulca uzaklaştım şişeden.

Ben Annem ve Çıplak Ispanaklar..

2010-11-01T22:00:00.002+02:00

+ Yampiriiii ıspanak yaptım mis gibi yersin..

- Aykk bööööükk ööükk ıykkk ıspanak doğdum doğalı sevmem ben ya iiiyyyyuuvvv demir bile yok onda mıh :(

+ Napim şimdi ben bunca ıspanağı ya.. börek yapim mi birazını yer misin?

- Aaaa böööörek olur peynirini bol koyarsan yerim.. ama az koy ıspanağı..

+ Pırasa da var pırasalı börek yapcaktım ama neyse onu yemek yapim.

- Hiiiiiii ay pırasalı böööörek yap ya o daha güzel valla pırasayı börek yapalım, ıspanağı kediye veririz...

+ Tamam ozaman pırasalı börek yapim, ıspanağı böle yersin azcık yanına yoğurt koyarız mis.

- mıh :( ÇIPLAK ISPANAK yemem ben !

+ öff iyi tamam giydiriyorum o zaman.. Ama pırasalar çıplak kalıcak söyliyim.. hep hamur hep hamur olmaz.

- ama ama ama <3 Pırasalı Bööğrek <3 ???

Ben Bizzat Kendim ve ANNEM azcık da Rammstein

2010-10-29T22:20:00.001+03:00

+ Kapat şu bilgisayarı da azcık ders çalış

- Ya zaten ders çalışıyorum. Almanca filan bakıyorum alalala..

+ Nasıl ders çalışmak o bilgisayarın tepesinde acaba..

- Ya sözlüğüm yok almanca, internetten bakıyorum ..

+ Alsana kızım bi sözlük, sözlüksüzmü gidiyosun derslere?

- Çok acıkmıştım, sözlük parasıylan yemek yemeyi seçtim anne :)

+ Ne yedin ?

- Tavuk..soslu..

+ Değişik bişiy yeseydin bari..

- Alman tavuğuydu ama :) yerkende almanca çalıştık zaten Selinle..

+ İyi bari..

5 dk sonra..

+ Kızımmmm kıs şunu... hani ders noldu ?

- Ich blute stark und mir ist schlecht ...

+ Kime diyorum yaaa

- Ay ne var anne ya

+ E ders çalışcam dedin müzik açtın bangır bangır..

- Almanca dinliyorum, kelimelerin okunuşları iyice yerleşsin diye...

+ Hay yarabbim sen sabır ver..

- Eheheeha. Yes it's mein teillllll–nein!

+ Çıldırtıcaksın beni..

-  Denn du bist was du isst....

+ Ne diyo burda peki?

- İşte çünkü sen bişiysin diyo bilmiyom daha orıyı işlemedik işte bişiymiş bu onada bişiy olmuş..

+ Sen demeyi mi öğrendin 2 haftadır.

- Yüze kadar sayabiliyorum ayrıca.. Aallaallala ya. Ich möchte fünf köfte anne öyle hemen öğrenilmiyo ayrıca ich bin chemiker yani.

+ İyi iyi tamam..

Bunu da inglizce pratik yapıyorum diye gossipgirl izlemene benzetme de.. Küçük sırlarda gördüm ben senin nasıl pratik yaptığını o bununla bu şununla...

hay yarabbim az sesini kıs bari of..

Kız Dediğinin Eli Sarmısak Kokar

2010-10-03T20:30:00.004+03:00

"Yemeklik doğranmış soğanları ekleyin biraz daha kavurun. Toz kırmızı biberi, sarımsağı ve zencefili ekleyin. Tavukları ince şeritler halinde doğrayın bir kasede üzerine 3 çorba kaşığı soya sosu koyup karıştırın. Yarım saat bekletin. Ardından hepsini harmanlayıp bir tavada 15-20 dakika pişirin. Son olarak biraz karabiber serpip karıştırın 2-3 dakika daha ateşte çevirin."

Aslında uçuş hostesi olmaya karar verdiğim için (sırf sıkıntıdan ha) hafif şeyler yiyip form tutacaktım ama dolaptaki tavuksuyu çorba ve ıspanağı gördüğümde, bugünkü 24 saaatlik dilimin en azından bir kısmında yemek yeme ihtiyacı hissedeceğimi anımsadım. Çorba zaten pek sevmeyen bir bünye olarak tavuk suyu çorbaya ezelden düşmanım. Ispanaktan ötürü Temel Reisi bile sevmem zaten.

Bakındım bakındım yıllanmış bir paket noodle kalmış rafta önce üşendim tabi.. Sonra ise "Soya sosun var mı ? var var, çin erişten var mı? var var, tavuk mavuk var mı? var var; E ne duruyorsun sebzeli tavuklu noodle yapsanaa noodle yapsana" türkümüz aklıma geldi.. Tutamadım kendmi yaptım hemen.

<3 Toz sarımsak <3 Normal dişilerin aksine sarımsak seven bir bünye olduğum için hemen her yemeğe kattığım toz sarımsak paketine doğru uzandım.. (4-5 paket birden alırım ben hep bitmeye yakın gene alırım hani sarımsak soymak zorunda kalmayayım diye..)
Elim bir süre tezgahta gezindi, bir heyecanla hah dedim aynı renkli ve boyuttaki bir paketi elledim tam açacakken üzerindeki fotoğrafla sarsıldım.. küçük minik pıtıcık çörek otu taneleri.. inanmayarak ismini, markasını, tarihini, bilimum gereksiz bilgisini okudum.. okudukça içim ezildi.. paket benim sarımsak paketimin birebir aynısı, aynı yerde, aynı anda duruyordu.. Muhtemelen annem tüm sarımsaklarımı kullanıp, markette farketmeden sarımsak sanıp çörek otu alıp gelmiş ve aynı yere koymuştu..çünkü ben bikeresinde yengemle annem birlikte yemek yaparken (yengem ve annemin birlikte aynı ortamda nefes alması bile ulusal tehlike sayılır) 2 paket toz sarımsağı 1 tencereye attıklarını görmüş ve hayretle capon çizgidizisi kahramanı gibi gözü, ağzı açık bakmış ve iç çekerek markete yeni toz sarımsaklar almaya gitmiş bir genç kızdım. Pekala annemde tek başınayken 4 paket sarımsak kullanmış olabilirdi..

Nitekim kullanmıştı da ve ben mecburen sebzelikteki salkım salkım duran dişli sarımlara yöneldim. 3 büyük diş kopardım ve mincik mincik kıydım onları.. Evet artık ellerim sarımsak kokuyor.. Bu koku istediğiniz tüm bitkisel, fiziksel, kimyasal yöntemleri uygulayın başta çıkar gibi olur sonra siz uyurken nebilim işte gece böle çaktırmadan çikolat yerken filan elinizi ağzınıza götrüdüğünüz her an böle koyu koyu kokar.. İçten içe sarımsak ben hala burdayım olum git çamaşır suyuna batır kendini istersen der..

Hayatımın en tehlikeli dönemini yaşıyorum. Okul 3 ay önce bitti, kafama göre de iş bulamadım.. Uğraşcak bir sevgilim, kıskancak bir eski sevgilim, kavga etcek bir aşifte kız arkdaşım da yok.. Annem yemek yapmaktan hoşlanmıyor yada benim asla yemeyeceğim şeyleri yapmaya bayılıyor; dolayısıyla evdeysem yemek yapmak dışardaysam fast food tıkınmak gibi bir meziyetim var. Bir gün giyidğimi yıkanmadan bir daha giymediğim; her gün 2 don, 2 çorap değiştiğim için de çok çamaşırım çıkıyor.. Anne sultan artık benim çamaşırlarımı ayırıp yıkamadığı, asmadığı, katlamadığı için filan tüm o hengame de bana kalıyor. Evin içinde ayaklı süs bitkisi gibi akmış göz kalemlerim, yandan sarkan püskül saçlarım ve ev eşofmanımla bir tv, bir pc başına dolaşıyorum.. Tam en vurucu en boktan dönemdeyim. Sol yanındaki petekte donları ve çorapları asılı, elleri sarımsak kokan bir EV KIZIYIM şuan. Başşada sıfatım yok :(

Bitkisel Deli

2010-09-25T01:36:00.000+03:00

+ Püsküüüt ?

- Ay teşekkür ederim ben öyle hazır gıdalar tüketmiyorum. Rafineden filan hep kaçıyorum.

+ Recimde misin?

- Hayır sadece sağlıklı besleniyorum.

+ İyimiş.

- Yani tabi şimdi iyi ama ilerde çok zarar verdiğini anlicaksın kendine. Hep organik şeyler alıyorum ben, buharda pişiriyoruz annemle. Allahtan organikçiler çoğaldı da rahatladık biraz önceden bulmak çok zordu çünkü.

+ E tabi senin gibiler çoğalınca bi pazar oluştu organik satıcıları için iyi oldu insanlar ekmek yiyo.

- Zaten Türkiye ye çok geç geldi, oysa tarım ülkesiyiz yani olması lazımdı, yıllarca neyle beslenmişiz bilmem. Öyle güzel çaylar, yemişler keşfettim ki inanılmaz faydalılar.. Hele aldığımız domatesler, biberler bile güzel kokuyor inanır mısın. Hiç hormon yok yerken de hissediyorsun. GDO dan filan çok korkuyorum ben çünkü.

+ Kilosu kaça ?

- hahahaa çok şekersin ya.

+ Saaaaaol

- Pardon demleme bi yeşil çay alabilir miyim?

* Demleme yok bayan, poşet çay var.

- Ay kalsın o zaman detoxumu bozmim.

+ Bana da bi neskafe sütlü , bi paket püsküüt daha aynından.

- Ciddi misin?

+ Benim sana sormam gerek gibi hissediyorum. Harbi kafan mı güzel ?

Alakasız bir ortamda bir arada bulunmak zorunda olduğum bitkisel bir deli ile bu yaşadıklarım işala hiçbirinizin başına gelmez.

Haspam rafineden kaçınıyormuş, şeker kamışı mı kemiriyorsunuz evde? Paketlenmiş gıda tüketmiyormuş, inek mi bağladın kapıya sütü nerden içiyosun, tavuk mu sıkıştırıyosunuz sabahları omlet yapmak için napıyosunuz siz ana kız anlamıyorum ki.

Totalde 45 dakika birlikteydik, bitkisel deli beni süzdü süzdü sürekli bir cık cık halinde sen şimdi bunu da yersin filan muhabbeti, o sosları nasıl yapıyolar biliyo musun soruları.. Delirtti karı beni. Hayır güzel böyle zayıf alımlı bişey olsa içim gam yemiycek. Hakkaten organik bi kız lan aferin bak yaramış her ne yiyosa diyeceğim ama yok anacım.. Zaten nerde eciş bücüş kıçı yere yakın bi tip var; ay ben organikçiyim kesiliyor. Sen koru yarabbim akıl sağlığımızı. Köy görse ay bok diye kaçar bunun gibiler ama yamuk domates bulunca kilosu 10 liraya sevinir çarşıda. "Ayyy hormonsuz mis gibi resmen köy kokuyor, doğallık akıyor."

2 paket negronun üstüne açtım intense yedim bide kaveyle. Kalp krizinden ölücekti haspam. Becel karısı mıdır nedir.

Not: Çilekli paket süt içerken, tahinli püsküüt eşliğinde yazdım bu yazıyıda. işala o pörtlek gözlerin yerinden çıkar hık mık der gidersin bunu da okuyunca. pis deli.

Aaaaaaa bayram biter mi?

2010-09-12T16:32:00.001+03:00

Yine kapı çalıyor, allahım çıldırıcam.

Ev telefonumuzun güzel bir yanı var; misal ben onu açmıyorum genelde.. o saatlerce çalıyor.. birinden telefon beklemiyorsam kalkıp kimmiş diye bakmıyorum bile. Cebime bakıyorum hemen cevapsız varmı diye, yoksa devirip kıçımı yatıyorum.

Annemde her arayan numaranın son 2 hanesine bakıyor sadece. Eğer tanımıyorsa o rakamları o da açmıyor.

"Ampirikkkk sonu 48 kızım tanıyomuusuun ?"

"Yöh anne tanımıyom,kalkamam şimdi."

"tamam ozaman 48leri tanımıyoruz açmayalım."

"benim zaten açmak adetim değildir. hele 48 mi ıyk."

Ama kapı böyle değil işte. O evin kapısı çalıyorsa annem mutlaka maksimum gürültü eşliğinde kapıya gider, evde yokuz ayağıda çekemezsin. Delikten bakarken gölgesi belli olur, çünkü kapının ardı cam ve aydınlık, bunu hiç düşünmez, bide uzuuuun uzun bakar delikten.
Yine bu iyi hallerimiz. Bazen ay yan komşudur diye löp diye açtığımız kapılar oluyor ki işte onları çok seviyorum. Annemin üstünde kırmızı elbisesi varken, arka fondan ben mini şortumla zıplayarak mutfağa geçiyorum ve yönetici fesupanallah diyerek içeri bakıyor.

"şey apartmanı boyatacadık da aidata zam yaptık"

Bugün yine kapı çalıyor..aynı anda da telefon. İşte favori anım budur! İkisinide açmayarak zevkten zevke dalıyorum :) Aslında telefona da kapıya da sevdiğim bir melodi yükletip sürekli tecavüze uğramış kanarya gibi öten sesten kurtulmak en iyisi. Ne bileyim bir placebo'dur bir rammstein'dir filan yani..

Annem dikilmiş, iri gözlü bir çocuğun yüzüne bakıyor.

"Teyze bayramınız kutlu olsun."

"Çocum bayram bitti yavrum.. bayram çoktan bitti evladım.."

"Aaaaaaa bayram biter miiii"

"Bitti çoğğğçuuum dün bitti. Dün sondu."

"(capon çizgidizisi karakteri ağlama efekti. gözler dolu dolu) gerçekten mi?"

"Hadi git annen merak eder." çat.

zavallı çocuk; 3 kusurlu hareketten 3'ünü de yaptı.

1.bizim kapıyı çaldın.

2.mübağreeek diyeceğin bayramı kutlu ola didin.

3.anneme teyze dedin

İlk 2'si neyse de annem 3.yü afettmez. artık 10 bayram bizden şeker alamazsın!

Baklava SEVMEDİĞİMİ BELİRTMEK İSTERİM

2010-09-10T16:55:00.002+03:00

Şahsen favorim; şerbetli değil sütlü tatlılar..
Baklava desenli çorap dahi giymedim lisede. ıyk.

Bayramı bu yıl çabuk atlattığım için çok bahtiyarım.. Bunda 2 saatlik anane ziyareti dışında evden çıkmıyor olmam ve misafir saatlerinde uyuyor olmamın payı çok büyük. Yastığımı seviyorum. Dün gece onuda interraile götürmeye karar verdim.

Neyse çok içten diledim ama olmadı.

hatta tivitiri, feysinbuk gibi yerlerde iletilerimde paylaşıp bir toplumsal "acaba lan?" oluşturup bayramdan kurtulmaya çalıştım, kismet dilmiş.

"Bayram Şekerleri çalındığı için Bayram iptal!"

Ben Bizzat Kendim ve ANNEM

2010-09-08T22:22:00.004+03:00

Mi: Anneeeeeeeeeeee .. Bulaşık detarjanımız Limonlu mu??????

Aney: Evet.

Mi: İlginçtir köpürmedim ama inceden bir limon tadı aldım..

Aney: neeeeee içtin mii????

Mi: tezgahtaki bardakla su içtim ya. azcık ekşiydi.

Aney: ay ben unuttum onu durulamayı telefon çalınca sabunlu suydu o lavaboyu akıtıyodum.

Mi: böükkkkkkk.. gıda zehirlenmelerime alıştılar da, bulaşık sabunundan zehirlendim diyince doktorun yüz ifadesini merak ediyorum..

6 ay önce

Mi: Anne bak işte bu çocuk.. of nasıl tatlı dimi ya. bu şimdi şu dizide oynuyo teksaslı aslen of ya.. baksana şu fotolarına. Al bunu bana al al al al al

Aney: Tamam alırız da akıl var mantık var o çocuk sana bakar mı?

Mi: Hönk! oha! nası ya. ya zaten Amerikada. ya bi saniye.. sen bir anasın ya, yavrunum ben senin. en güzel benim.. Nası o bana bakar mı, esas ben ona bakar mıyım? bunu sorgulicaksın sen ya. Kargaya bile kuzgunken.. yazıklar olsun anne!

Aney: Sen ye o cipsi, çubuk krakeri bakar o sana bekle.

Mi: böhühühühhühühü.. öz annem dilsin .. nayır olamazsın. vicdansızzzzzzzzzzzz böhühühüh

Bugün

Mi: hah anne işte bak küçümen sırların kopyalandığı dizi.

Aney: ay ne tatlı çocukmuş o. kim bu şimdi, bu çirkin kızın sevgilisi mi?

Mi: evet ama o dizinin en güzel kızı yani. öle deme. şimdi bu Nate burda, Türk dizisinde Ali mi ne. işte öle bi tip.Bu da Serena işte..

Aney: çok yakışıklıymış maşallah..

Mi: İşte o işte anne ya.. hani bana alcaz ya. o çocuk. pc de fotolarını gösterdim ya. baktıkya birlikte.. yirim <3

Aney: He bakmaz bu sana.

Mi: bu konuyu hallettik sanıyodum ?

Aney: Ama çok yakışıklı diye diyorum.. üzülürsün yani sonra.. bakmaz bence.
Mi: Mıh :(

(şunun bana bakmama ihtimali nedir ya nedir yani soruyorum)

Geçmişe..

2010-09-08T01:04:00.000+03:00

İnanmak istersin ama inanmaman gerektiğini bilirsin. Arada kalırsın. Seçtiğin rengi elinde tutar, içinde tüm tayfı taşırsın.

Tıpkı bilim adamlarının Tanrının varlığını ve yaradılışı bilip evrime olan inancı gibi.

Mesele şu ki bilimi de, sayısal düzeni de Tanrının yaratmış ve devam ettirmekte olduğunu kabul etmezler.

Cümlelerin düşerken yere bunlar geçti aklımdan.

"inanmak istedim, ama inanmamam gerektiğini biliyorum."

üzgünüm.

Ben Bizzat Kendim ve ANNEM bide KARPUZ

2010-07-04T18:13:00.002+03:00

Annem: Kızım sen niye hiç karpuz yemiyosun bu aralar ?

Mi: aaa baktım demin dolaba görmedim karpuz mu vardı dolapta

Annem: Yok işte alıcam dışarı çıkıyorum.. aliyim dimi yersin ?

Mi: Mıhtemelen :s olsa yenir yani

A: Tek ders sınavına 1 hafta var hala konser diyosun

Mi: İşte bi hafta var daha yaaaa

A: Bırak bi hafta yatıcan son gece çalışıcan tanımıyorum sanki seni ben

Mi: İşte taam gidim ozman ben bu akşam yrnda var ona kesin gitcem zaten :)

A: Felancanın kızı şuraya gitmiş dil okuyomuş hem çalışıyomuş

Mi: Ya bende isityorum yurtdışına gitmek sanki gitmicem mi diyorum dur bi mezun olmadım daha. Ayrıca pasaporta fotoğraf çektrmedim daha ben ya unuttum onu çipim yok :(

A: He yarı fiyatına düşmüş galiba ben onu duydum da sölemedim sana gitcem diye tutturma hemen diye

Mi: Randevu aldım da fotom yok ühü:(

A: İşte araştır diyorum sana İngiltereyi okulları filan

Mi: Gitmem ben oraya ya nabcam orda alalalaal..

A: Ay bayıılıcam sakın ağlama gene Finlandiya diye.. ay onların ne yedikleri belli değil göndermem oraya ben seni..

Mi: ohannes.. :s ne yicekler ya

A: Uzak orası

Mi: saat farkı bile yok be ne uzak yakın heryerden bikere..

A: Gidilmicek oraya o kadar

Mi: gitçem yaaaaağğğ

A: Ağlama allah aşkına tamam git çık git şimdi git.. kızım ağlama tamam.. hay yarabbim benimki niye böyle ya

Mi: Gitçem hemde hiç gelmicem hiiiçççç.. üğğüğüğüğüüğüü...hıçkk hıçkkk..

A: ondan göndermiyoruz zaten.. biliyoruz heralde

Mi: ehe :)

U - Yu - Ya - Mı - Yo - Rum !

2010-06-29T00:21:00.001+03:00

.. sizi gerçekten anlamıyorum
şıppadanak uyuyabilen insanlar ..

erken kalkmam gerekiyorsa hiç yatma zahmetine girmiyorum bile..çünkü erken kalkılacak gecenin özeti şudur:
saati kur - yat - uyumam lazım lan - dön - uyicam dur uyuyom galiba - dön - aha daldım - dön - bakın - kalk - azcık su içim - yat - bakın - la bi tv mi açsam sesine uyurum - acık - kalk - az bi bişi yiyim lan - nutellalı ekmek ye - yat - dön - bak - dön - kumandayı düşür - dön - tv nin sesini kıs - dalar gibi ol - saat çal - bi gözünü aç - saate tekme çak - dön - yat - alarm tekrar çal - bi tekme daha - 2 tur dön - (burdan sonra 2 seçenek var)
1) önemli bi yere, derse, sınava filan gidilcekse mutlaka 5-6 saattir uyuyamama rağmen o an uyurum eşekler tepinse akşamdan önce uyanmam.
2) kalk - uykusuz uykusuz duş al - giyin - çık - zombi mode on.

ertesi güne uykusuz olmamam gerekiyorsa %100 uykusuz olucam bunun başka bi yolu yok.. hayatımdaki en kesin şey bu yani benim..

bide ne dicem insanlar soruyolar işte şu hayvanı sever misin bunu öper misin filan.. diyorum kedi çok severim, ama misal kuş hiç sevmem.. beslemem yani mallık bence. ha diyorum yarasayı sayarsak yarasa çok severim.. imkan olsa beslerim de yani..

işte ozman çok garip bakış + tepkiler alıyorum
lan bi düşün akşam 5 te uyanıyorum kavaltıydı, duştu, internetti derken saat gece 11-12 oluyo.. tekrar yemek yiyorum filan o saatlerde.. camdan bakıyorum biraz kediler çöpte oynuyo oluyo o sırada.. onlara vericek bişey varsa atıyorum camdan..
yoksa çağırıp dil çıkarıyorum filan oyalanıyorum derken yarasa çok var burda onlar dönüyolar havada sürekli onları izliyorum biraz..

başka hayvan mı görüyorum da sevicem işte bi kedi bi yarasa görüyom her gün tabi sevdim alıştım onlara.. algılayamıyorum insanları ya..

herneyse

uyku ilacı alsam .. uyanamıyorum 18 saat
sakinleştirici içsem .. mal mal gülüyorum stand by da bekliyo beynim gene uyku yok..
tütsü hiç bi boka yaramıyo kanmayın
su sesi işetiyo muhtemelen açmayın sakın :)
tv de üste para verseler izlemiyceğin programları izliyosun sıkıntıdan..
müzik bi süre sonra iyice ayıltıyo..
peki ya alcohol ??

içip sızan insanlar size sesleniyorum lan o bende çok pis uykusuzluk yapıyo böyle daha da uyanık olup deli deli geziyorum neden ya

saat 1 de yattım geçen akşam.. saat 6 da bunu yazdım kalkıp.. aradaki 5 saat boyunca tüm boktan programları izledim..çikolata yedim.. süt içtim.. yourt yedim..bitki çayı içtim..
sonra 8,23 gibi uykuya daldım.. 11 de alarm çaldı uyandım.. bidaha yattım 11,15 te çaldı.. bidaha 11,30 da derken piç olan 3 saat uykumla bir haftasonu ve bir festival geçirdim..

sonra festivalin son günü önümü görmeden eve geldim.. herkes sızmışken ben oturdum azcık ders kaatları arasında tv baktım, msn de takıldım filan.. insanlar uyanırken ben gittim yattım... yukardaki ritueli tekrarladım uyudum işte 4 saat içinde filan akşam da 4 te uyandım.. önce 1 de telefonla konştum hatırlamıyorum kimdi.. 2 de saaat çalmıştır çalmış olmalı yani kurmuştum.. 3 te annem sanırım arayıp kaldırdığını sandı.. ben uykuda bunlarıda atlatıp akşam 4 te uyandım tamamen.

kısacası uykuya dalamadığım gibi uyanamıyorum da lan
uyuyan yerlerimde bi bozukluk var benim :(

" DİŞİYİM "

2010-05-31T19:36:00.003+03:00

Kavunlu dondurma rakıyla iyi gider mi ya ?
- Çatır çatır gidiyo arkadaş..

Ben çocukken boyalı buzdan dondurmalar vardı.. meybuzz.. Çocukluğum çok uzakta olamaz...hala var dimi onlardan..

Yakışıklı erkeğe sadece saygı duymam; sevgi, tutku, hırs, ihtiras, şehvet ne varsa duyarım..

İnsanların laboratuvarlarda üretilip küvezlerde geliştirilmesini destekliyorum.. Piti burunlu, şeffaf tenli, bal kokulu bir ırka hasretim !

Kadının elleri, gözleri bir de kokusu güzel olacak Altan.. Güzel olacak ki g.tüne bakarken birde onları kontrol etmek zorunda kalmayayım.. "Destekliyorum .."

2 Gün önce orta yaşlarında olan bir aktörün gençlik filmine denk geldim.. Film boyunca adamın herhangi bir sahnede soyunmasını bekledim.. Geçen ay bi dizi de çıplak görmüştüm.. Sadece 20 yaşındaki haline yüreğim dayanır mı test etmek istedim kendimi.. Ama olmadı kısmet değilmiş..

Bütün müzik aletleri bir arada profosyonelce çalınabilir.. Mütiş uyumlar yakalanır hemde.. Tulum ve kemençe hariç.. Tulum peynirden bile soğurum.. Sakın.. Tulum olmaz!..

Erkeklere çizgili rengarenk çoraplar yakışıyor.. Tazmania canavarlı boxer alacağınıza çizgli çorap alın. Hepimiz o canavarın bi hödük olduğunu biliyoruz :)

Bugün sınavda Aldosteron çizimi çıktı.. Oysa ben Testosteron çizimine hakimdim.. Çok fazla komplike olamaz benziyolardır heralde dedim ve yeni bir hormon yaratarak sınavdan çıktım :)

Bateristlerin yakışıklı olmasıyla ilgilenmiyorum, zaten görünmüyolar.. Grubu taşıyan Bassçıdır esas, o biraz kaslı olsun bence.. Vokaller böyle bebek gibi, sarışın, şeker çocuklar olmalılar ama.. Tutmuş gruplarda tecrübeyle sabittir..

Gay olmanın da bi raconu olursa gerçekten size yürekten destek olabilirim.. Emoları dışlayın içinizden lütfen.. Hem emo, hem gay, hem esmer, hem kıllı tüylü, hem şişko, hem kro bir tek tip daha görürsem insanlıktan soğurum..

Kedileri seviyorum.. Onlara annemin yaptığı köftelerden veriyorum.. Annemi de seviyorum.. köfteler konusunu açmayalım.. :)

Fazla vişnenin bağırsakları hacamat ettiğini düşünenlere bir de erik yemelerini öneririm.. yok böyle bir sancı !

Bugün girdiğim 2. sınav kritikleri; ya olum sadece şu 5 sorunun cevabını biliyorum bu 5 soru geçer mi ya ? - GEÇER ! :D
Hssktr ya.. Kitabı uzat kitabı..

37 - 38 - 39 - 40 - 40,5

2010-05-18T23:06:00.002+03:00

Muhteşem beşbuçuklu !!!

Amacım herhangi bir aritmetik sayı, dizi, cebirsel işlem filan değildi bu başlığı yazarken..

Sadece bu numaraların bana ifade ettiği şeyden bahsedeceğim :)

Şimdi efenim 40,5 benim Adidas Superstar ayakkabı numaram.. Esasen 40 numara istememe rağmen size bi 41 verelim deneyin dediler sonra 40,5 olanı aldım.. Hayır deve gibi bişiy dilim, ayaklarımda deve gibi dil evet diiiller yani.. Gayet yurdum insanı ayağı tabi bir japon kızı gibi narin değil :) Neyse Adidaslarım acaip rahat.. Yırtılsalar bile (ki henüz yırtılmadılar) giyerim yani yazlık takılırım onlarla gerekirse deliklerinden..

Sonracıma işte benim çizmelerim var Oxxlarım :) ay çok ciciler ya acayip severim onları.. Sarıl uyu böle :)

Neyse işte onlar 40 numaralar ama onlarda baya rahatlar yani.. deli gibi yürürüm gezerim ah demem hani.. arada derim de işte :) Converselerimde 40 a denk geliyo bu arada..

Neyse sonracığıma sıra geldi 39'a. 39 da güzel ama biraz karaktersiz bi rakamdır. hani pek sevmem ama giyerim. Mavi hiç giymediğim süetler 39.. mıh :( Zaten eski topuklu ince askılı ayakabılarım bile 39 sevmiyorum hiç onları da :(

İşte böle takılırken ben 38 numara kırmızı rugan spor ayakabılar denedim Freedom'da.. Evet hem kırmızı hem rugan hem spor. Öle yani valla.. Sora dedim ki 39unu satın alayım hani 38 bana ufak olursa yürüdükçe şişerim filan ızdırap olmasın şimdi rahat diyede bokunu çıkarmim didim.. Amma 39 yokmuş :( Bende 40 numara aldım.. Biraz büük gibiler ama çok rahatlar lan :) En sevdiğim topuklu siyah ayakabılarım 38 misal aslında alsamıydım lan açılırdı onlar tüh..

Sora bgn zopiklen profiloda gezinirken Beta ya girdik.. O bana aldığı 1 sarı 1 de pembe ayakabıyı gösterdi.. O ara ben mor deri ve boncuklu böle çok şirin bir sandalet beğendim.. Dedim 40 ını rica ediciğim.. Yokmuş :( 39 u bi deneyin dediler.. 39'unda rengi yokmuş :( 38 denedim bende büyük geldi :( üzüldüm böle. sora 37 verelim dediler çüş artık dedim. Ayağımdakiler 40,5 dedim.. Olsun işte açarız kaparız kalıba alırız kenarları acıtırsa aman mütiş olur bi giyin filan. Ene oldu :) Aldım gibi gibi.. Yani ben biraz daha rahat olsun bunu kalıba sokalım sonra sıkmasın hani 3,5 numara küçük alıyorum didim.. Demez olaydım :) Biri biraz daha bol oldu öbürü tam oldu, içim bi kötü oldu. Zipariş verdik Cuma sıfır 37'ler gelicek onları eşit oranda kalıplicaklar ciciciick olcaklar oh mis...

Ayaklarımı merak edip görmek isteyen filan olursa göstertmem.. Yani belki bilet filan keserim ilerde bilmiyorum şuan :)

37 den 40,5 a geniş bir yelpazem var ... Çirkinler ama öle güzel diiller :) nazar deycek yaaaaa (

Teknolojik Şeyler Bunlar I [Diigo]

2010-05-10T00:13:00.001+03:00

Arkadaşlar bireysel olarak kullandığım bazı siteler var. Bireysel diyorum çünkü bakıyorum bakıyorum çevremden onları kullanan adam bulamıyorum. benim baya işime yarıyolar. anlatıyorum "aaa akşam bakim" gibi tepkiler alıyorum, sonra unutluyor tabi..

şimdi 2-3 tanesinden bahsedicem günden güne.. girin kullanın, gayet işe yarar şeyler..

(oha teknolojik bişiyler hakkında yazıcam) (bu yazıyı okurken ağlicak insanlar tanıyorum kehekehehe)

Diigo.com

Üye olduğunuzda browser a ufak bir simgeyle ekleniyor ve tıkladığınızda istediğiniz web sitesini kendi hesabınızdaki sık kullanılanlara ekliyor.Şimdi sitenin esas olayı bu değil. ekleme yaparken private veya public şeklinde bir seçeneğiniz de var. Private seçtiğinizde bu sık kullanılanı sadece siz görebilirken, public de sitenin anasayfasında yayınlanıyor ve günlük akış içerisinde yerini alıyor. Ayrıca bu sık kullanılana küçük tagler ekleyerek aylar sonra dahi ne olduğunu anımsayabilirsiniz. Ya da diyelim ki sadece arkdaşlarınız görsün istiyorsunuz o zaman onun içinde bir seçenek var sadece kendi grubunuzla paylaşabilirsiniz.

Esasında sitenin bu özellkleri değil işe yarayan.. Önemli olan seçtiğiniz sayfada misal 20-30 sayfalık büyük ve karmaşık bir siteyi sık kullanılan yaptınız. ama sizi orda ilgilendiren tek bir paragraf/cümle/sayı/resim vs. Diigo işte tam burda devreye giriyor ve istediğiniz kısmı direk nette okurken imleç ile seçip sağ tıklayıp highlight dediğiniz de yazının ve resmin o kısmını zıt bir renkle boyuyor ve o şekilde kaydediyor. Yani siz aylar sonra o sayfayı açtığnızda tüm siteyi görürken direk olarak ilgileneceğiniz kısım ampül gibi yanıyor. Ve çok hoş bir özellik daha, yine tek sağ tıkı ile oraya aynen gerçek hayattaki sarı post-it lerden yapıştırıp üzerine (el yazısı fontu ile) "ben buna çok güldüm mitiş" gibi bir not ekleyebiliyorsunuz. Böylece siz ona gülerken online olmayan ve dolayısıyla o görüntüyü paylaşamadığınız arkadaşınız daha sonra kendi digoo sayfasına giriyor ve eğer siz onu ortak bir paylaşıma sunmuşsanız bu notu ve siteyi, seçtiğiniz kısmı görüyor ve o da size cevaben altına yeni bir pos-it ekleyebiliyor. "harbi lan hayvan gibi komikmiş" gibi :)

Eğer bunları public yapmışsanız, dünyanın diğer ucundan başka bir insada buna bakıp gülüp, sizinle düşüncelerini paylaşabiliyor..

E tabi bunun dışında birde okulda filan işinize yarar.. Bi araştrma ödevini bulup arkadaş grubunuzla aynı anda okuyup, üzerine notlar alarak sanki elinizde defter kalem varmış gibi herkesin düşüncelerini anında kaydedebilirsiniz.
Ayrıca fotoğraf , sinema ,müzik , Zırt Üniversitesi, Zort Bölümü gibi ( daha binlerce şey) dünya çapında/kendi aranızda kurulmuş gruplara katılıp o grpları ilgilendiren şeyleri direk oalrak o insanlarla paylaşablirsiniz.. (Sitenin anlatımlı Videosu için dıhla )

Screenshottaki gibi notlar istediğiniz kelimeye yapışır ve mouse ile üzerine gelince görülür istediğiniz kişi/grup tarafından. Altlarınıda 4 farklı renkle çizebilirsiniz cümlelerin..

Graffiti

2010-05-03T18:09:00.002+03:00

slm okur graffiti yapmam.. yapmışlığım yoktur yani. üşenirim belki ondan yapmam. kesinlikle yeteneksizlikten değil.. boyalar filan duvar muvar gelse beni çiz dese çizerim muhtemlen :)

herneyse geçen gün.. geçen dediğim işte dün gece, arkdaş şuna oy versene diye bi link attı. verdim oy tabi. diğer çizimlere de baktım baktım .. böle bikaç sayfa boyunca baktım. "lan bunlar ne. bende harbici graffiti sandım. dur lan ben de çizeyim dedim. " çizdim efenim. ahanda linki
http://www.hpgraffitiwall.com/?graffiti=780 oy veren olursa sevindirik olurum. öperim gittim.

o değilde burdan girip başkasına oy vermeyin topunuzu keserim ha. zaten girince görüceksiniz ağaçlar böcekler filan çizmişler.. en güzel benimki :)

İsmini Vermek İstemediğim Arkadaşlarım ( I )

2010-04-18T00:17:00.000+03:00

Bir takım arkadaşlarım var ki bi garipler. Ama dostlarım bunlar yani öle boru dil.

Tabi her insan gibi anlaşılmayan yönleri, yalanları, saflıkları var..

Burdan bölece bir yazı dizisi başlatıyorum ve aklıma gelen olayları isimsiz olarak anlatıyorum.. Kimi zaman kendi kahramanı olduğum saçmalıklardan da "benim bi arkaaaş" adı altında bahsedicem haberiniz olsun. Kıllanın bu durumdan.

Her neyse.. okuldan çıktık ertesi gün 1 veya 2 sınavı olan arkadaşların aksine bizim hiç sınavımız yok. 2 keko metrobüse binene kadar hava atıyoruz ay şöle gezicez.. ay böle gezicez.. insanın sınavının olmayışı nasıl bir rahatlık, binlerce şey yaparız bugün..

insanlar ders çalışmak için eve döndüğünde biz de "napcaz lan nereye gidiyoruz aç gibiyiz önce yemek yiyelim kafamız çalışsın" diyoruz.. nitekim 1 saat geçiyor biz hala mecidiyeköyde metronun önünde napsak lan diye düşünüyoruz. resmen cillop gibi, böle yeni cilalı araba gibi pasparlak bir gün var önümüzde ve biz ne bok yiyeceğimizi bilmiyoruz. Ben "çok uykusuzum 2 sınavdan çıktım taksime kadar uzamayalım açım zaten bişeyler yiyip oturalım şurda" diyorum. İsmini Vermek İstemediğim Arkadaş yok taksime gidelim diye diretiyor. Benimse pek halim yok da cazip bir şeyler vaad edilirse giderim hani.. Gözümdeki bu ışığı gören İsmini Vermek İstemediğim Arkadaşım of Taksimde süper bir cafe varmış oraya gidelim bak şimdi geldi aklıma bayılıcaksın diyor. Adı ne diyorum "küçük oda" diye hiç düşünmeden yapıştırıp bir de mekanı tarif ediyor.. bende meraklanıp e hadi madem ama önce bi yerde yemek yeriz diyorum biniyoruz metroya.. İnince İsmini Vermek İstemediğim Arkadaşa ne taraftan gidicez önce yemek mi yesek orda alternatif bir şeyler var mıdır diye sormak istiyorum ve olaylar gelişiyor..

- la bişiyler yiyek açım ben, orda var mı yiyecek iyi bi zıkkım..

+ ha nerde?

-" küçük oda" da

+ ne odası be

- olum küçük oda diye bi yer var süper dedin getirdin ya beni

+ haa onu ben yalan attım sen meraklanıp gel diye ahehuaauhauheauuaheau

- hmfs?

+ o değilde nereye gidicez?

- kafa göz dalarım sana, karnım aç, saat 3, daha kavaltı etmedim, 2 sınavdan çıktım, nefsi müdafaya girer bak

+ tamam Jadore a gidelim oh miss

- ya açım diyorum çikolat mı kemircez.

+ aaaaa orda süper bir kahvaltı çıkıyor sen bilmiyo musun? mutlaka yemelisin bak iyiki aklımıza geldi..

- lan saaat 3

+ tamam işte zaten 2 gibi çıkıyor, brunch a yakın bişiyler yapıyorlar..

- var ya tek ayak üstünde kırk yalan döndürüyosun, ne pismişsin be.

nitekim bu muabbet bizi istiklalin hafiften içine doğru indirdi.. sonra yine o arkadaşa uyarak Mihrimah diye bi yere nargile içmeye gittik.. çay filan içtik.. yemek olayını hiç hatırlamıyorum şuan ama the marmaraya sokmuş olabilir beni.. öle sağlam sallıyordu yani :)

edit: o kendini biliyor. salak :)

dipçik not.. yazının sayfa bağlantısında az kalsın senin facebooku vericektim. zor tuttum kendimi..

? KADINLAR NE İSTER ?

2010-03-20T22:30:00.003+02:00

Starbucksta kahve içebileceğim bir adam istiyorum !

Mecidiyeköy Bambi'de oturmuş kaşarlı dürümümü sipariş etmiş, Ümiti bekliyorum..

Bir yandan ulan yarın okul var nasıl gitcem, bir yandan bugün nereye gitsek şöyle değişik bir yer olsun diye düşünürken yan masadaki kız grubundan birisi isyan ediyor..

"Starbucksta kahve içebileceğim bir adam istiyorum ! Öyle çok yakışıklı olmasına da gerek yok, oturup konuşabilelim yeter. Çok mu şey istiyorum ben ya.. ühühühhü.."

Artık ne olduysa, ne geçtiyse o gün başından kız feci isyan ediyor, ve seviyeyide en alta çekiyor aman tipsiz mipsiz, gözü görsün, kulağı duysun yetere kadar inmiş bir modda yanındaki kızlara dert yanıyor.. işin garibi destekliyorlar da kızı.. haklısın canım diyorlar.. ulan siz ne pis arkadaşlarsınız.. Hani "sen daha iyilerine layıksın, niye tipsiz olucakmış sana en güzelini bulucaz" filan yok.. "haklısın canım mal bulalım sana bi tane" var.

Aşkım bugün sınavın nasıl geçti diye sor bana bir kere !

Cevahir de dolanıyorum, yürüyen merdivene doğru önümde itiş kakış ilerleyen bir çift var.. sevgili değil sadece arkadaş olduklarını kızın az sonra yapacağı aşk ve tutku ?! içerikli telefon konuşmasından anlıyorum.

"Aşkım bugün sınavın nasıl geçti ? diye sor bana bir kere Bora ya! Senden bir bunu istiyorum yani.. İyi kapat hadi tamam.. kötü geçti sanane.." cümlesiyle telefonu kapatıyor ve yanındaki çocuğa dönüp " ama haksız mıyım Samet ? " diyor. Samet sadece susuyor, ve daha çok susuyor.. Çünkü Samet bir erkek ve bu cümle en az Bora kadar onada manasız geliyor.. Merdivene ulaştıklarında omzuna pıt pıt ederek kıza haklısın canım diyor nihayet. İçinden de; "ne diyorum lan ben noluyor olay ne diye" düşünüyor muhtemelen..

Neyse.. Starbucksta kahve içecek eli yüzü düzgün tanıdıklarınız varsa bana msj atın ben şu kıza ulaştırayım.. Belki yakınlardaki bir starbucksta oturuyor olabilir hatta gidip bir kolaçan edin :)

Şahsen ben caramel macchiato tercih ediyorum ama Bambi'deki bu kız sade kahveye de tav olur gibi.. ;)

Kaldı ki sınavın nasıl geçti diye soran insanla bırak sevgililiği arkadaşlığı bile gözden geçirrim.. Manyak mısın kızım ya :)

Kızlara dipnot: Lan bi rahat bırakın şu adamları, az bi mantıklı olun daha ne istiyosunuz lan !

Portakal Kabuklu Puding

2010-03-20T21:58:00.000+02:00

"Yeni mi bu ?" diyorum.

-ha.. evet.

"Ben denememiştim hmm portakal kabuklu güzelmiş.."

-ha. evet.

Tarihine bakıyorum.. son kullanma 05/09

"Pardon bunun yeni tarihlisi var mı acaba?"

- yeni zaten o.

"Emin misin 2009 gibi ölmüş bu."

-Yok o zaman.

"Şöyle arkalara filan baksak, alıcam yani alasım var da vardır belki bi bakalım."

Kendim kurcalayıp en dipteki koliden çıkartıyorum.

-buyrun bişiy değil.

"Sağol ya..ah canım benim"

Tezgahın üzerindeki pudingle tek duygusal bağım salak marketçi kıza olan nefretten ibaret.. O denli zor elde ettiği birşeyi insanın yemesi kolay olmuyor. Yani ister istemez hem çok merak ediyosun, hem de ulan dur yaparım şimdi yapsam yiyemeyeceğim zaten diyosun.. Öle garip bi psikolojideyim. bir pudinge karşı bunları hissetmem ne hoş :)

..SINAV OLMAYAMDA NE OLURSAM OLAM BÜNYESİ..

2010-03-20T21:57:00.002+02:00

Ocak başı gibi..

Yarın kar yağcakmış ya.. Öbürsü hakkıma girerim..

Ocak sonu gibi..

Of ben çalışamadım hazır hissetmiyorum Öbürsü hakkıma giricem..

Şubat başı gibi..

Kimse yokmuş tek giricekmişim, boşuna gelme bizi de götürme oralara diğer hakkında sınav olursun dediler kurstan :)

Şubat sonu gibi..

Bu büyük sınavmış komisyon çok zorluyomuş olum ne giricem boşa para..

19 Mart.. Sabah

Napcam ben ya napcam ya. gitmicem ya . kesin kalırım.. mimkinatı yok geçemem.. allahım son hakkım kesin aklıcam .. rezillik diz boyu..
19 Mart Öğlen ..

sürüyorum işte lan . oh şurdan da döneyim.. oluyo gibi lan.. gircem gircem taam :)

19 Mart akşam..

Ya bilmiyorum işte gidicez sabah Ceyhun gelicekti benle. gelir heralde..

19 Mart gece..

Böhühühühü gitmiyceğimmmm.. tırsıyorumm... gitmiyceğim...

20 Mart sabah..

Tirrr tirrr tirr..

20 Mart hala sabahın körü..

Ceyhun sıçtım hemen gel burdaki motor çok gariB. ühüüü yapamicamm..

20 Mart Sabahı böyle ortalar gibi :)

Oldu lan eneee geçtim mi.. bitti mii.. ehe :)

Yukarıda kısa özetini okuduğunuz benim B ehliyetten hızımı alamayıp A2 ye de dadanmam sonucu çevreme ve kendimi verdiğim geçici rahatsızlığı içermekte :)

Bisiklete binemeyen ben ! , motosiklet süreceğim diye tutturduğumda kendim dahil hiç kimse inanmadı.. Önce biraz motor çalıştım.. nitekim olmadı.. sonra biraz bisiklet çalıştım eh o olur gibi olunca tekrar motor çalıştım..

9 yıllık arkadaşım (Ümit) nerdeyse 9 yıldır bu denli ızdırap çekmedim lan moduna gelene kadar kafasını şişirdim.. "olum süremiyom ben.. olumm sürüyom lan galiba.. yok lan süremiyom.. sürdüm lan.."

Sonra beni kanadı yok ama haresi var , böyle peygamder sabırlı motorcu arkadaşıyla tanıştırdı.. (Ceyhun)

Heh dedim tamam sonuçta birileri öğreticek ben de öğrenicem..
yıllardır böyle işliyo bu düzen..

Ceyhunun ve Ümitin tüm iyimser düşünceleri;

" Neyse bisiklet dengesiyle halledebilirsin çok zor değil öğreniceksin.. ha bu arada bisiklet tecrüben ne durumda ?" sorusuna verdiğim

"Pratik mi Teorik mi?" yanıtı ile bitti..

Daha sancılı, acı dolu, düşme kalkamamalı, heryeri çürüklü bir dönem başladı.. bisiklet öğrendim..

son 1 haftada da motora başladık. ilk dersten sonra bana öğretmekten vazgeçtiler :)

çünkü ben sadece motorun tankına bakabiliyor, ay düşcem diyip zırt pırt duruyor,sonra içten içten ağlıyordum..

tam böyle ağzına 2 tane çakmalık bir insan olmuştum.

Neyse 2. gün biraz denge ve sürüş kabliyeti kazandım da eğitime devam ettiler :)

Nereye baksam oraya gittiğimden ( ki normali bu ama bakacağınız yerler önemli) kedi görünce aaaaa ne güzelll yavru kedi diye bahçelere doğru giriyor, karşıdan kamyon gelse aaa kamyon diye kamyona doğru gidiyordum :) Bunu da çeşitli yerlere kozalaklar ittirip yönümü tayin ederek aşmıştım ki Ümit gelip hepsini tekmeledi attı. :) yola çıktığımda kozalakları bulamayınca zikzak çizerek sonunda kozalaksız düz gitmeyi de öğrendim.. tabi bu süreçte Ceyhun o ayazda, o soğukta; yer yer önde, yer yer arkada yol boyu koşup bana güven veriyor, işte düştüğüm de kaldıyordu.. Ümit ise yandaki starbucksta kahve içiyordu :) ( diğer günler o da çalıştırdı canım kafamı kırmadan söylim :)

Nitekim 19 mart günü gayet sürebiliyor kıvamda idim. her ne kadar ay dönerim ay giderim diyip düşüp kalksamda.. gidiyordum ve dönüyordum aslında arkadaş.. yani ehliyeti almaya bir engelim kalmamıştı. Tabi sabah olup da kursun motoruyla deneyip düşücek gibi olunca tüm özgüven, bilgi, tecrübe filan gitti.. motora ilk defa dokunuyormuşum gibi oldu.. Neyse Ceyhun geldi çalıştığımız motorla adamları ikan edip sınavımı oldum.. ilk deneme yaparken orda gene heyecandan durdum kaldım gidemedim bakındım yavaş yavaş oynadım filan.. heyette beni izliyormuş "kalıcaksın böyle olmaz şu gerginliğini at " dediklerinde zaten zırlıyodum :)

Tüm harflerin sınavları (işteB, E filan) bittikten sonra bizi (2 kişiydik) sınav yaptılar. Ben bir yandan tırım tırım dur hızlanmiyim, aman dengemi bozmim, aman son şansım yavaş gidim de bişi demesinler diye korka korka sürerken.. Ceyhun da bi yandan "işte çok iyi kullanıyor da şimdi gerildi, aslında dün turluyorduk ama tabi sınav psikolojisi biraz sıkıyor kendini" filan fişman saydırdı adama.. Dönüşteyse düzgün gittim, döndüm, herşey normal gibi diye çok aptal bir mutluluk ifadesiyle ( şirinleri görmüş iyi çocuk bakışı ) yanaşmışım geri onu keşke ben de göreydim be :)

nitekim geçirdiler, neden bu denli kastırdılar, aman yavaş kalktın, aman hızlı girdin, aman gariB döndün gibi şeylere girdiler anlamadım şahsen.. çünkü ben onların tam tersini yapcağım diye cebbeleşirken adamlar gayette yılışık bir dürüş bekliyormuş :)

Neyse son söz ; ben aldıysam şu ehliyeti şu dar zamanda bu kadar heyecanla varya işte mucizelere inanabilirsiniz. Gerçi ben sadece konuk oyunculuk yaptım. Ehliyet Ümit sponsorluğunda Ceyhunun gibi bişiy :)

Ha bu arada bi adet sertifka için, bir de ehliyet için ahşap kakmalı oymalı çerçeve bakıyorum .. aklınızda olsun..

MÖTÖR

2010-03-20T14:29:00.001+02:00

Bugün itibari ile B + A2 ehliyetim olmuş oldu. ayrıntıları gece aktarıcam. bi haykırasım geldi şöyle ortaya.. :)

A2 yi de vermemek için çok sağlam kanırttılar oda güzel oldu yani küçük bi kalp spazmı geçirtceklerdi bana :)

neyse görüşürüz. bi uyim sonra az biraz demleneyim.. taze taze dökerim içimi gece..

Turuncu.dan.Önce.

2010-03-10T01:02:00.002+02:00

Evimin.içi.turuncu.Aklımın.içi.turuncu.Bir.zamanlar.saçlarımın.da.olduğu.gibi.

Camın.önündeki.100lük.sarı.ampülü.1500lük.turuncu.ampulle.değiştiren.belediyeye.
teşekkürler.

Artık.turuncu.bir.hayatım.var.Koltuklarda.turuncu.
Üzerindeki.yastıklar.yeşil.en.azından.

Yorganıma.baktımda.o.bile.turuncu.

Kenny.var.panomda.kendi.zaten.turunç.mandalla.asmışım.panoya.
B.harfli.mavi.benekli.turuncu.bir.mandal.

Bileğimdeki.Santavik.yara.bandım.sana.diyecek.sözüm.yok.
sen.doğrusunu.yapıyorsun.

Soyunuyorum.Duşa.giricem.Peki.ya.Hawaii.ağaçlı.donum.Sende.mi?

Belki.bu.denli.ilgi.çekici.olmazdı.gece.Turuncu.olmasaydı.eğer.

Ya..

cevaB

2009-12-09T19:33:00.001+02:00

Selam gençlik :)

Ben yabancı dizi/film izliyorum evet hayvanlar gibi izliyorum. Tipik zevklerim var. Arada bunların dışına çıkıyorum ve hiç alakam olmayacak filmler izleyip bakıyorum. Kimisini beğeniyorum, kimisini beğenmiyorum ve bunu dile getiriyorum. Takdir edersiniz ki buralar böleee benim. Kendi sayfamda sadece kendi fikirlerimi yazıyorum.. Şöyle ki; " 500 Days Of Summer / Let The Right One In" başlıklı yazıma çok ilginç bir yorum gelmiş. Yorumu yazının altından sildim, ve aşağıda okuyacaklarınızı kişiye e-mail olarak atacaktım. Fakat düşündüm ki aynı şeyleri düşünen insanlar olabilir ve tek tek cevap vermektense tüm içtenliğimle yazdığım şeyleri genelde paylaşayım. Yorum atanın kim olduğunu bilmiyorum, sildiğim yorumu mailimden bulup direk aynen yayınlayıp altına da cevabımı ekliyorum. Her iki türlü de düşünenler okuyup huzura ersin ve o arkadaş okuyup özümsesin istiyorum. teşekkürler...

-------------------------------yorum----------------------------
(aynen eklendiği gibidir, tek harf değişikliğe uğramamıştır.)

allahım tesadüfen aşkın 500 gününü yazdığını görünce okuyayım dedim :S keşke bakmasaymışım aşkın 500 günü son zamanlarda ki en güzel filmlerden bi tanesi. iki filmide anlayamamşsın çok yazık yok gönderme berbatmş başka bi yönetmen çekseymiş :S tipik bi amerikan aşk filmi bile değilmş sen bunları istiyosan zaten git başka bi filmi izle ve hemen unut bu filmi

let the right one ine gelince sen bu filmi kesnlkle anlamamşsın yahu bide otuurp vasat diye yazı yazıyosun filmle ilgili :D cok komiksin o filmdeki aslında kız değil o babası dediğinde babası değil zaten iyi bir film izleyicisi olsan bu ayrıntıları görürdünde takıldığım nokta bide anlamadan eleştirmen :D e ne diyeyim böyle dandk eleştirilere fazla bile cevap verdim ama olsun

ps. verdiğim yazıyı bir oku bence
http://www.otekisinema.com/?p=2063

-----------------------------------------------------------------------------------------------
Meltem;
Bloguma yazdığın yorumu okudum, sonra gönderdiğin yazıyı da okudum. Ve yorumunu silmek durumunda kaldım. Sebebi ise nasıl yorum yazılacağını, kişiye nasıl hitap edileceğini çok iyi bilmemen. Üzgünüm ama statün, yaşın, cinsiyetin ne olursa olsun karşındaki kişinin fikrine katılmıyorsan bunu düzgün cümlelerle yazıya geçirirsin.Konuşma dili ile yazı dili arasındaki farkları açmama gerek yok sanıyorum. İnsan kendi sayfasında, kendi ortamında istediği gibi davranır belki ama başkasını kişisel olarak eleştiriyorsan bir dönüp okumanı tavsiye ederim. Çünkü sen ne filmi savunmuşsun ne yorum yazmışsın direk bir kişisel saldırı gerçekleştirmişsin.
Sürekli Film eleştirisi yazan bir insan olmamam film izlemediğim anlamına gelmediği gibi bu tarz insanların bayıldım, ayıldım dediği filmleri daha önyargılı izliyorum. Daha büyük beklentilerle izliyorum ki bunca insanı ortak bi noktada nasıl birleştirmiş göreyim.

İtham ettiğin şey filmi anlamamak, ama kastettiğin şey seninle aynı pencereden bakmıyor oluşum aslında. Milyonlarca insanın sevmiş olması dahi o filmin benim için iyi olacağı anlamına gelmez.Ki sende yazında başka bir film için bunu dile getirmişsin. Yani aynı fikirdeyiz, benim sevmeme, vasat bulma, daha iyisini bekleme nedenimi sorgulamadan anlayabiliyorsun demekki.Sorun senin yüksek beğenini kazanan birşeyi sevmemiş olmamdan kaynaklanıyor sanırım.

Gelelim filmlere ki aşkın 500 günü; gişesi, puanı ne olursa olsun yavan bir film. Klasik bir aşk hikayesine gün sistemiyle değişiklik katılmış, izlediğin aşk filmlerinin %80'inde olacak sıradan şeyler oluyor. Benim beklenti fazlalığımı karşılayamıyor ne yazık ki. Zaten sevdiğim bir tür olmadığı için de beni memnun edecek çekicek ekstra bir şey bulamadım.

Vampir filmi ise ; yine "BENCE" gereğinden fazla anlam yüklenmeye çalışılan, küçük çocuk üzerinde ki saflıkla aşkı, duyguyu işleyeceğim diye kasılan bir filmdi. Gerçekten bu denli kendine güvenerek izleyip de hiç bir kusur bulmamış ve toz pembe bir yorum sunmuş bir yazıyı göndermene inanamadım. Yazıyı okumaya başladığımda gerçekten sağlam başka eleştriler okurum diye umdum fakat, sanki filmi çeken kadro yazmış gibi 4X4 lük bir övgü okudum.Benim eleştirimi beğenmeyip uzman bir eleştiri yazısı göndermişsir diye umdum.
Filmin işleyişi bana gereksiz yavaş ve duygu yüklemeli geldi. Birileri tapmış olsa bile çok daha iyi çekilebilecek bir filmdi.

Tabi ki blog yazarken aman efendim işte şu sahne böyle çekilmez, orda o ışık yanlış, aman bu adam iyi oyuncuydu o oynasaymış gibi eleştriler yazma gibi bir tarzım yok. Çünkü ben sinema eleştirmeni değilim.
Filmi zaten sıkılarak zar zor izledim, sevemedim ve blogumda da geyik yaparak yazdım.. Ki her yazımda bu şekildedir, bu benim yazarken kullandığım dil. Bunu yanlış algılayarak bu kadar çok yüklendiğini düşünüyorum. Hakkımda da aman işte bişeyden anlamaz, izlemiş Twilight bebesi gibi yorumlar yazmış, sallaya sallaya ahkam kesmiş gibi bir önyargı oluşmasını istemem. Orayı eğlenmek için kullanıyorum, ve eğlenmediğim şeyleride uç noktalarda belirtiyorum. Blogun en üstünde de yazdığı gibi tamamen kişisel, kendi saçmalıklarımı dökebileceğim, sadece benim fikirlerimi içeren şeyler okuduklarınız.. imdb nin o filmi alıp 1. yapması, yere göğe sığdıramaması dahi beni ırgalamayacaktı sonuçta. ki kaldı ki o 250'lik listenin bir çoğunu izledim fakat benim ilk 10'unmdaki filmlerin çoğu orda yer almıyor. Genelin sevdiğini sevmek zorunda değilim, fakat sen ve diğerleri buna saygı duymak durumundasınız. Çünkü medeni toplumlarda insan ilişkileri bu şekilde ilerler. Bu kadar uzun yazma sebebim gerçekten doğru ifade edebilmek.. yoksa "sensin dandik, sen anla güzelim ben böyle iyiyim, ne izlediğimi ve ne beklediğimi bilioyorum" der çıkarım işin içinden.

500 Days Of Summer / Let The Right One In

2009-12-05T22:02:00.001+02:00

2'li film kritikleri yazmak hoşuma gitmeye başladı.. Birbiri ile tamamen alakasız gibi görünselerde vasat birer film olmaları aslında en büyük ortak noktaları..

"Aşkın 500 Günü" olarak çevirilen film ne aşk filmi ( ki filmde de bu bir aşk hikayesi değildir gibi bir ibare var), ne bir ayrılık filmi..
Romantik komedi olarak geçiyor türü fakat gerçekten zevk alınacak şöyle yağmurlu bi akşamda sıcak şarap eşliğinde izlenilecek eğlenceli ve hüzünlü bir film falan değil. Filmdeki tek ilgi çekici şey günlerin anlatımının karışık sıralamada bir sayaçla gösterilmesi.. Senaryo belki daha iyi bir yönetmen, daha iyi bir oyuncu kadrosuyla daha izlenilebilir olabilirdi.. Sırf son gün neler olduğunu merak etmekten sıkıla sıkıla izledim filmi.. Bir de baktım ki zaten başından sonu belliymiş.. Bazen öyle sıkıcı filmler izlersiniz ki sonunda ki tek bir sahneyle bütün filmi unutup vay be ne filmdi diyecek akdar sizi şaşırtır, hoşunuza gider. Ama bu filmde gerçekten hiçbirşey yok.. Tipik bi amerikan aşk filmi bile değildi malesef.. Hele ki filmdeki isimlere yapılan gönderme (yaz [summer]-sonbahar [autumn]) gerçekten berbatında ötesindeydi.. Bunun son sahne olmasıyla yaşanan hayal kırıklığı ise paha biçilemez..Imdb nin vermiş olduğu 8,1 puana kanıp izlemekte cabası..

Bir diğer film ise İsveç yapımı olan "Låt Den Rätte Komma in"(Let The Right One In).

Fransız filmi sevenlerin belki sevebileceği bir tarz.. 10 dakiaklık bir sahne, sadece kar var, yürüyen bir çocuk var, kurulan 3 cümlenin kelimeleri arasında bile 3 asır var.. Film ortalama bir sürede olmasına rağmen sanki 5 saat sürmüş gibi hissediyorsunuz bittiğinde.. Aslında bu kimilerinin hoşuna gider, hatta bazen benimde.. Ama film tamamen saçmalıklardan oluşan bir vampir filmi. Vampir olan küçük , çirkin bir kız.. onun için birilerini öldüren bir baba(sanırım babaydı)..

Aynı yaşlardaki küçük sarışın pasif bir çocuk.. Ki filmi sonuna kadar 3 parçada da olsa izlememin tek sebebi bu çocuktur.Sebebi bariz belli sanırım :D

Filmin geri kalanından 1-2 cümle örnekleyeyim:

-Harika sen bir vampir misin? ( çocuk kızın vampir olduğunu öğrenir, hiç bir şaşırma eylemi yok)

-Kalk ordan orası benim yerim, şimdi. ( küçük kız babasına)

-Sanırım o kız bana da bulaştırdı bunu. ( kızın ısırp öldüremediği yaşlı bunak bir kadın)

Aynen yukarıda okuduğunuz 3 cümle kadar saçma film..

hele 2 sahnesi vardı ki tamamen sabah programı zırvaları tadında..

1. Kızın çocuğun evine davetsiz girdiği sahnede bir ziyan bir kolpaydıki görülmeye değer.. (vampirler evlere izinsiz giremez)

2. ise yaşlı kadının güneş odaya girince termik santral gibi tutuşup patlaya patlaya yanması..(bkz) kaç litre benzin döktüler merak ediyorum.. hastane havaya uçacaktı..

Neyse size iyi seyirler..

Yanlız isveç bebeleri çok şirinler öle böle değil.. :)

ONCE / POWDER BLUE

2009-11-26T01:36:00.004+02:00

Günlerce evde hasta yatınca insan bütün kaynaklarını tüketiyor evet..

Bu kaynaklara evdeki mandalina stoğuyla beraber bilgisayardaki filmler de dahil. Gerçi ben nefes aldığım sürece bilgisayarım hep download konumunda bekler beni.. Ama tüm yabancı dizilerin son bölümlerine dayandım ve filmlere sarmaya başladım yeniden.. Dün Powder Blue izledim mesela bugün de daha güzel bir film olan Once .. hastalıktan mıdır, ateşten midir nedir bir romantizm çöktü..

Powder Blue imdb de 6,5 puan almış 2009 yapımı ilginç bir film. Başta birbirinden bağımsız olan 4 karakterin hayatını yolları kesişene dek izliyorsunuz.. Karakterlerden biri striptizci bir anne, bir diğeri cenaze levazımatçısı genç bir çocuk, diğeri dini bırakmış bir papaz, sonuncusu ise hapisten yeni çıkmış yanlız bir adam.. Tam bir evde oturup battaniye altında tıkınırken izlenilcek film.. ama çok büyük beklentiler içine girmeye gelmez.. özellikle son dakikalarındaki yaşam ötesi çayır çimenlik denizlik dandik sahneler..

Once ise çok daha farklı çok daha narin bir anlatımla 2 başka insanın aşkını ve mücadelesini sahneliyor..İrlanda sokaklarında çekilen filme imdb 8,1 puan vermiş .. 2 ana karakterden biri sokakta çiçek satan, evlere temizliğe giden piyano çalan Çek kızı.. Diğeri vakumlu süpürge tamircisi olan muhteşem besteleriyle sokakta çalgıcılık yapan bir gitarist.. Aşk bu iki insanın arasından çok geçmiş hayatlarında .. Ve film müzikal tadında bir drama, mutlaka izlenmeli .. Ayrıca 2 filminde müzikleri harika.. Powder Blue biraz daha hareketli, dans müzikleri içerirken, Once blogumda üstte çalan playerda da dinleyebileceğiz süper sakin, romantik şarkılarla dolu..

" Bayandan Temiz Virüs "

2009-11-21T22:23:00.001+02:00

Dereceyi sallıyorum.."Düşmüyo anne bu ya of yoruldum". Bütün gün laboratuvarda ayatakta inleye inleye geçirdiğim 4 saatin acısı akşam üzeri şiddetlenerek artıyor. Ateş, baş ağrısı değil beni yıldıran vücudumdaki bütün eklem ve kasların ağrısı.. Öksürük şurubunu kafama dikip böğürtlenli kıvamının tadını çıkarıyorum.. Hastalığın en güzel yanı işte bu.. Annem zorla dereceyi sokuşturuveriyor ve annelik görevini yapmaya başlıyor : " Sen gez böle mini mini tişörtlerle taytlarla daha çok hasta olursun, ne bir baklagil ye ne bir ıspanak ye, bütün meyveler çürüsün , sen sabahlara kadar pc başında dur, sonra kitap oku bide uyuma." Valla insan hasta olacam diye korkuyor, tam da en çok ilgiye ihtiyacınız olduğu anda bi yarım gün (en azından) azar yeme süreciniz var çünkü.. "38,8" diye sesleniyorum.. hemen soğuk duşlar ateş düşürücüler.. 1 saat sonra hastalık boyut değiştiriyor ve isalden kıvranıyorum, kas ağrılarım, ateşim, baş ağrım, üşümem derken her bir yerim ayrı kasılıyor.. Annemi doktora gitmeye ikna etmeye çalışıyorum.. Kendisi yüzyıllardır hastanede çalıştığından ateş düşürü iğne yapıcaklar, buz banyosuna yatırıcaklar diyiveriyor o anda çark ediyorum :) Fakat yarım saat sonra halim kalmıyor hastaneye yatırın beni demeye başlıyorum.. Bu seferde annemden ilginç bir tepki geliyor " ay karantinaya filan alırlarsa domuz gribi diye görüştürmezlerse, olmaz gitmiyoruz" tam aha annem sıyırdı beni ölüme terketti derken tanıdık doktorları aramaya başlıyor.." bak öle karantina filan uygulamıyosunuz değil mi ona göre getircem? "

Bir kaç saat sonra ağrı kesici, ateş düşürücü, öksürük şurubu, mide bulantısı ilacı, isal ilacı ve antibiyotiklerimle yatağın ortasında oturuyorum.. O ana kadar çektiğim ağrılara karın ağrısı da eklenmiş durumda ve gözbebeklerimi yukarı ve çok fazla sağa çevirdiğimde midem inanılmaz şiddetli bulanıyor.. İlaçların etki etmesi sabah 8,30'u buluyor ve ben ilk defa tek başıma yataktan kalkıp yüzümü yıkıyorum.. Döndüğümde toplam 15 adım olan yolum beni 5 km koşmuşum gibi yoruyor ve nefes nefese dakikalarca tavana bakıyorum yattığım yerden.. Ağır hasta olanların sürekli yorgun olması, hiçbir şeyi yapamamaları durmunu ilk defa anlıyorum.. Bu yorgunluğun etkisiyle ateşim tekrar fırlıyor.. Ve gün boyu bu işkenceyi çekiyorum tekrar tekrar akşam 8'e doğru ancak kendime geliyorum ve aklıma cin gibi bir fikir geliyor..

"BAYANDAN TEMİZ VİRÜS.."

Öyle bir dünyada yaşıyoruz ki, insanoğlu hastalığı fırsata çevirmeyi herşeyden iyi başarıyor.. En basitinden bi yeriniz kesilince taktığınız ten rengi yarabantlarının yerini çoktan kıyafetinize uygun desenli renkli yarabantları aldı.. Bu H1N1 vakaları yaygınlaşmaya başladığından beridir de bi maske çılgınlığıdır gidiyor.. 1 liralık maskeye iki boya sürüp üç desen çizip 10 liraya satan firmalar mı ararsınız, özel tasarımcılara yaptırılan maskeler mi ararsınız.. Günde 2-3 maske değiştirmenin gerekli olduğu düşünülürse köşeyi dönmek an meselesi..Peki ya mandalinaların başına gelenler.. Doktorlar bol C vitamini tüketin diyor diye 2 liralık mandalina 5 lira olup bir de gıda boyasıyla koyu turuncuya boyanıp vitamin ! vitamin ! diye bağıra bağıra sofralara geldi..

E ben niye duracakmışım, üstelik toplumun refahı ve sağlığı söz konusu iken ! Domuz gribi aşısını yaptırsak mı yaptrımasak mı tartışmaları sürerken hastalığa yeni bir boyut kazandırmayı hedefliyorum..sonuçta aşınında mantığı zayıflatılmış virüs iken kendi zayıf ve zencefil kokulu virüslerimi sizlere sunuyorum !

24 saattir 36 bardak zencefilli çay + taze sıkılmış GDO'suz meyve suyu ve bütün antibiyotiklere maruz kalarak affallamış , adeta yola gelmiş virüslerimi küçük paketler halinde satışa çıkarıyorum.. 14 yaş altına 1 paket yeterli olurken yetişkinlere 2 paket öneriyorum.. Böylece sizde bu hastalığı en kısa yoldan, hiç bir aşı yan etkisine maruz kalmadan, yukarıda anlattığım iğrenç belirtileri yaşamadan, doktor doktor gezmeden, ölmeden atlatabileceksiniz.. Hadi ne duruyorsunuz arayın ve bana ulaşın.. Henüz küçük bir işletme olduğumuzdan pos cihazımız yok, bu yüzden ödemeleri sadece nakit kabul edebileceğim.. Ama ilk 24 saat içinde virüsün aptallığı geçmeden alırsanız %20 indirim var !!

Kendinden Tiksinmek İstemek

2009-10-25T01:18:00.005+03:00

- Bugün minibüste osurdum.. (sessizce oh)
- Demin çoraplarımı kokladım..
- Kırmızı sanıp çingen pembe bir etek almışım indirimden, etiketi üzerinde ve bariz pembe yazıyo..
- Odamda çöp değil "çöplük" var..
- Bakteriyel hastalıklara artık yakalanmıyorum, mantar , küf filan hepsine karşı bağışıklık kazandım beraber yaşadığımız için..
- Azına sçim demekten çok zevk alıyorum..
- Msn de BOK yazınca mutluluk hormonu salgım artıyo..
- "Ensest" kelimesini hakaret olarak kullanıyorum! anlamını ve manasızlığını biliyorum ama hoşuma gidiyor.. bence küfür olmalı ensest.. bir insana arkasında ulan ensest diye bağırabilmeliyim ! ki gerçi ben yapıyorum.
.
.

(devamı sonra, evet daha neler var neler.. )

" İNSAN NEYLE YAŞAR ? "

2009-10-24T22:28:00.014+03:00

Metronun turnikesinin önünde duruyorum.. Resmen her akşam bir turnikenin önünü işgal ediyorum.. Hiçbir zaman önceden "akıllı biletini" hazırlamamış biri olarak dakikalarca çantamı karıştırıyorum. Bir türlü gelemeyen biiip bip! sesi .. "işlem tamamlanamadı, tekrar" Hayatımda ne tamam ki?

Elinde akbili ile gezen insanlar var oysa.. "Lütfen kağıt para girişinizi yapınız. Lütfen akbilinizi tekrar dokundurunuz. Akbil yükleme başarıyla tamamlandı." Evet kahverengi mini etekli, sarışın kadının akbili dolduğuna göre meraklı gözlerimi üzerinden çekip yürüyen merdivene binebilirim..

Merdivenlerden inerken öpüşen bir çiftle kesişiyorum, gerçi beni görecek halleri yok ama kızın saçları siyah-beyaz ! [ ( Belki bende bir kuyruk bırakıp beyaza boyamalıyım. (Bu arada turuncu-kızıl saçlarımı 2 hafta önce siyah yaptım ve bu konuda konuşmayı yazmayı bırak, düşünmek bile istemiyorum..) ]

Aklımda bugün yaptıklarım , yarın ve tüm hafta boyu yapacaklarım var. İşkolik/okulkolik bir insan değilim, asla da olamadım. Erteleme hastası biri olarak herşeyi üstüste bindirip, dümdüz hayatımı kaostan kaosa sokma ustasıyım sadece..

Üheeğğğğğğeeee diye bir ses çarşamba günkü planımı düşünmemi engelliyor.. (aslında çarşamba için bir planım olması gerektiğini dün farkettim, yani olsa süper olur, napıcam, aynı anda 36 farklı yerde nasıl olucam planlamalıyım biran önce) Üheeeeeğğğeeee ühüüüü sarışın bir velet bitkin sesiyle ağlıyor.. Bu afişleri toplarken duyduğum sesle aynı ton.. Son 15 dakikadır ağlamaktan sesi kesik kesik ama hırsıda takdire şayan.. "Ühüüü.. 18'ime girince kendim alcam üğüüü hemde gerçek kornalısından üğüğüğhhhh.."

Tanrım! ( evet yarabbim veya allahım değil bir tanrım! ) 21 yaşındayım ve 18'i geçeli asırlar olmuş gibi hissediyorum..Biri yaşımı sorsa 29 puçuk demek üzereyim.. Ve bu sabah "gerçek kornası olan araç" sınavına girdim. Bazı şeyler küçükken hayalini kurduğunuz güzellikte olmuyor. Sınav tam bir angarya mesela.. Güneşin altında kontrol sırasında beklerken 3 kez cafeye dönüp içeri alınmayan cihazları/kitapları bırakmak, sıraya hep en sondan tekrar tekrar girmek.. Kapı açılsın diye beklerken ehliyet isteğime 9 kez lanet ettim ve evdeki oyuncak vosvosumla ne kadar mutlu olduğumu hatırladım. Planlarımın 3 yıl gerisinde olan ben; hala ağlayan çocuğun kırmızı burnuna bakıyor ve seneye gerçek bir araba aldıracağını garanti ediyorum!

"Bu gece Venüste Y grubu.. Neptünde F grubu.. biletler cikletixte.."----"Tren geliyor.."----
(gelsin.)

Metronun hareketli reklam panosunda konser tarihleri dönüyor.. Gitmeyi düşünüdüğüm dün geceymiş, belki uğrarız ya dediğimde yarım saaat önce başlamış.. Zaten ben ters yöne gidiyorum..

Su yeşili metro koltuğunda oturmuş karşımdaki panoya boş gözlerle bakıyorum (sanırım).
Anonsla irkilip, ilanı okuyorum; Anons : "İstasyon Levent" , İlan: "İnsan neyle yaşar? "

Son 6 saattir ve son 10 gündür arkasında oturup insanlara gülümsediğim yazıya bakıp gülümsüyorum.. Sahi neyle yaşıyorum?

Açlık ve parasızlık sınırını zorluyorum şuan; 2 gündür duş almadım; çantamda 2 roman, yarısı yenmiş bir paket kaju fıstık, 4 uçlu kalem, 1 mp3 çalar ve sayısız baş/mide/böbrek/dalak/beyin/pankreas/ ilaçları var..

Minibüse vericek 1,25 kuruşu 10 dakikada bulup, yanıma oturan kadının parfümünü kokluyorum..

"Müsait bi yerde inecek var, heyyy müsayyyitt bi yerdeğğğeee" Melodik seslenişime si bemolle noktayı koymam oldukça işe yarıyor.. Gülümseyerek apartmana giriyorum.. İki üst kattaki komşunun 8 yaşındaki kızı; inanılmaz bir heyecanla yan dairemizdeki köpeği seviyor.. "Zeytinnnn Aşkımmmmm.."

Alt komşu kızı olarak anahtarı çeviriyorum, ve iyi akşamlar diliyorum.. O bilmesede ben 21 yıldır kimseye Aşkım demiyorum :)
[hayır kelimeyi sevmiyorum!]

Yaz - Mı - Yo - Rum

2009-05-03T21:23:00.004+03:00

bi sor niye ?

Bi haltlara kalkıştım ben.. Diyorum halledeyim yeni haline yazarım blogun.. Yok bi gün iki gün derken baktım biraz daha sürücek bu yenilik aşaması.. Dedim o zaman bi kenara aklıma gelen konuları not alayım sonra yazarım.. Sonra o kağıdı da kaybettim.. Bundan sebep yazmıyorum :)

Zaten acayip sıkıntılı dönemler yaşıyorum.. Yaklaşık bi 10 milyara ihtiyacım var, beni yemekteyiz de görürseniz sakın şaşırmayın.. Kendimden korkar oldum :)

GECEYİ SEVMEYEN ÇOCUK

2009-04-14T03:47:00.023+03:00

Doğduğumdan beri hep huzursuz bir uyku halim var; uyuyamam, uyanamam.. Uykuya dalma sürecim öylesine uzundur ki; bütün Çin'i besleyecek akdar koyun saymışlığım var gecelerce.. Şaka değil cidden koyun sayıyorum bazen.. Fıstık yeşili çimenlerin üzerindeki tek sıra 3 katlı beyaz çitten atlayan aptal pofuduk koyunlar.. Hepsi çitten atlayıp geçip gidiyor zihnimde, çit yanlızca bir tane oysa.. Kenarında geçsenize ne kadar safsınız..

Çeşitli tütsüler, taşlar, bitki çayları, sakinleştiriciler denedikten sonra huzuru koyunda bulmak.. hmmm.. işte bu..

Evdekilerin söylediğine göre gözlerim yarı açık uyuyorum.. Uykumda konuşuyorum, yürüyorum, aklımda kalan yapmam gereken işler varsa uykumun içinde kalkıp yapıyorum.. Sabah yattığım yerden kalkmış bulursam kendimi şaşırıyorum.. Uyurken telefonda konuşup sabah hatırlamıyorum, veya konuşmayıp konuştum sanıyorum.. Beynimden binlerce düşünce geçiyor uykuya dalana kadar.. Ki bu süreç en az 1 saat en çok 4 gün..

Evet her 27 Ocak öncesi kendimle anlaşıp uyumama rekorumu kırmaya çalışıyorum.. Bu sene 4 tam güne çıkardım.. Daha önceki günlerdeki sağlıksız uykularım da göz önüne alınırsa gereçekten rekor sayılabilir.. Doğum günlerimi işte böyle ömrümü biraz daha kısaltmanın çelişkisiyle kutluyorum..

Uyku maskesi ve bir gecelik aldım kendime bu doğum günümde.. Yıllarca müzik dinleyerek uyuduğum ve sabah boğazıma/saçıma dolanmış kulaklıkla savaştığım günlerin yerini uyku maskesi aldı 1 geceliğine.. Bir tarafı ağzımda diğer tarafı çenemin altında, lastiği gözümün üstünde, boğuşarak uyumuşuz berebar.. Bir gün Homer gibi uyuyabileceğim günlerimi hayal ediyorum..

Sims oynayanlar bilirler; ordaki karakterlerin enerjileri sıfırlandığında "hola" gibi bişiy söyleyip sizden yatırmanızı istemek için el salarlar ve deli gibi esneyip oldukları yere bayılırlar bir anda.. Kendimi çoğu zaman bir Sims karakteri gibi hissediyorum.. Bahçedeki çöpün (baş ucu masam) orda uyuyorum ve sabah postası( penguen yada uykusuz) bir kolumun altında kalmış..

9 yaşına kadar Firdevs hatunun ( anneannem ) uykum gelsin diye yapmadığı aksiyon, kaynatıp içirmediği ot kalmadı.. Gece olunca herkes yatınca başlardı yanlızlık zamanlarım.. Yatağın içinde tavanı, duyu düşük ampülü izledim yıllarca.. Camın önüne kedi gelsin de azcık bakayım ona diye camın dibinde bekledim yada..

6-7 yaşlarında, uyumak için sabah ezanını beklediğim, ezanı duyunca bi bardak süt içip yatağa girdiğim dönemlerdi..

Firdevs hatun sabah ezanına kadar beni puzzlela, hangi elimde para oyunuyla oyalar; ezana yakın sütümü ısıtır elime verir "hadi uyu artık" derdi.. Hava ışımaya başlarken dalar ve çocukluğum boyunca her gece istisnasız aynı rüyayı görürdüm.. Her sabah aynı rüyayı anlatırdım "sanki bu sefer daha garip gibiydi, ama aynıydı, daha gerçekçiydi" diyerek, kahvaltı masasında reçelli ekmeğimi yerken.. En sevdiği bardak; üzerinde I love SANA yazan bir yağ promosyonu olan, hep aynı rüyayı gören küçük somurtkan bir çocuktum..

Sarı tek katlı kulübe bozması bir ev, kahverengi küçük bir kapı, yığılı samanlar.. Kapıdan giren küçük, saçları 2 kuyruklu bir kız çocuğu (ben) , içerde bilekten gerisini göremediğim baş parmağından başlayarak 5 e kadar sayıp tek tek parmaklarını açan bir el.. Ve yankılanan uğultu gibi anlamsız bir kaç ses..

Ne öncesi ne sonrası vardı rüyamın.. sadece bu.. Şuan olsa kafayı yedirtip, piskopat olacak kadar çok sık tekrarlanan bu görüntülerle yıllarca yaşadım..Her anlatışımda biraz daha gerçekçiliğini kaybediyordu hikayem.. Ama 14 yıl sonra bile bu denli netse bu görüntüler beynimde, demekki yeterince tekrarlanmışlar, yeterince görmüşüm, içime işlemişler..

Bütün gece odamda yapıcak şeyler arayan, gündüzleri gece için planlar yapan küçük beynim, kitap okumayı yeni öğreniyordu..

Büyük marketlere, arabayla haftalık/aylık alışverişler yapılmaya gidildiği dönemlerdi.. Küçükbakkalköy sınırındaki markette uçan çubuklu balonum elimde (101 dalmaçyalı :) , boyumun yetişmediği bir kitap reyonunun önünde duruyorum.. Siyah kalın kapaklı, üzeri yıldızlı bir kitap var reyonda.. Bir el kitabı bana uzatıyor ve "tam senlik hadi alalım" diyor, seviniyorum..

"Geceyi Sevmeyen Çocuk" okumayı sökeli 2-3 gün olmuş ama gecesini okuyup gerisini soruyorum..Ve hemen karşı çıkıyorum ; " benim sevmediğim gece değil rüyalar".. 5 yıl her gece o kitaptan hikayeler okundu bana, her sayfasını ezbere bildiğim hikayeler.. Adı çocuk olan çocuklar, zürafa olan zürafalar..

[ Bir varmış, bir yokmuş. Bir çocuk varmış. Adı çocukmuş. Bu çocuk geceyi hiç sevmezmiş. " Uyumak hiç güzel değil" dermiş annesine. "Ben uyumayacağım.Gece olmasın, gece olmasın" diye ağlarmış.. ]

Hayatımda hiç bir kitabı bu denli sevip bu kadar çok okumadım.. Kitap hala kütüphanemde, içersinde hala okuyup sıkılmayacağım hikayeler var.. Hikayelerin resimlerini doğum yılları 1979 -84 arası değişen, o zamanın ortaokul çocukları çizmiş..

İnternette adını yazıp arattığımda hala satışta olduğunu görmek beni mutlu etti.. Kaçıncı basımdır, içerik birebir aynı mıdır bilmem ama bu kitabı kardeşinize, çocuğunuza, hiç tanımadığınız bir çocuğa bile olsa alın hediye edin.. Hikayelerin hepsinin zihninde canlanıp, rüylarının güzelleşmesini sağlayın..

O zamanlar inkar ettiğim;
"hayırrr o çocuk bana benzemiyo hiçte hıh" diye tepkiler verdiğim, sayfalara baktıkça kendimi gördüm bugün.. Dağınık çocuk da benim, geceyi sevmeyen de benim, inatçı olan da, uyumak istemeyen zürafa da..

Ben; bümbüyük,
meraklı bir uzay çocuğuyum hala..

edi büdü : Yine uykusuz bir gece ve 1 saat sonra okula gidip saatlerce ders çalışıp sınava girmek zorunda olan, 9 fincan kahve içsem beynim açılır mı diye düşünen bünyeden dünyaya : iyi sabahlar !!.. (05:45)

MAVİYEŞİLSARIKIRMIZIMORPEMBETURUNCUSİYAHBEYAZ

2009-04-07T01:28:00.010+03:00

Ne renkli arkadaşlarım varmış benim düşündüm de şöyle bi..

Dostlarımdan biri yeşil saçlıydı bir ara.. Bir diğeri kırmızı-gece mavisi.. Saçlarımızda yünden örgülü rengarenk ipler filan vardı hemde..
Yeşiller kesildi, kırmızılar siyaha boyandı.. İpler söküldü bir bir..
Ama bir tanesinin saçları hala magenta.. Kahkülleri uzun, şirin..

Bir başka dostum kulağına mavi ataç takarken, diğeri kahverengi ip örmüştü küpe yerine..
Ataç kırıldı, ipi de biri koparmıştı hatırlıyamıyorum şuan..

Başka bir dostumun da pembe yıldız küpeleri ve yeşil kadife pantolonuyla, yeşil çantası vardı hep gözümün kaldığı..
Çanta yırtıldı, küpesini düşürmüş, pantalonsa hala sağlam..

Bi diğerinin de kütüphanede unuttuğu rengarenk tükenmez kalemleri..
Kalem kutusunu farkettim, götürdüm verdim bugün geri..

Ve gözlerine mükemmel siyah kalem çeken başka bir tanesi ..
Muhtemelen makyajı silinmiş, uyumuştur bu saatlerde..

Saçları dalgalı, özenli, turuncu bir adaş..
Örülmüştür şimdi o saçlar uykuya giderken bilirim..

Veee ben mi ?..
ben evet..
saçlarım turuncu, dağınık, kahküllerim kısacık,
makyajım siyah ve akmış,
küpelerim çizmeli ama teki kayıp,
çantamın ön gözü yırtık,
yeşil pantalonum terzide paçaları yapılacak,
tükenmez kalemlerimden biri çantamın yırtık gözünde, diğerleri yıldızlı kalem kutumda,
ve gökkuşağı renginde, yün bir ip omzumdan sarkan, ucunda mavi-kırmızı cam boncuklarıyla..

edi büdü : yukarıdaki arkadaşlardan yeşil, mavi-kırmızı saçlı olanlar ile mavi ve kahverengi çeşitli cisimleri küpe yapmış olanlar dişi değildir. aksine çok taş yakışıklı çocuklardır. irtibat için lütfen meyil atın bana :) muhahaa öperim :)

------------- CV --------------

2009-04-06T01:18:00.003+03:00

Facebooktan eşref saatimde gelen bir mesaj üzerine iş başvurusu yaptım efendim bir mizah dergisine :)

Şuan akıbetinden emin değilim sitesi filan yayına girmiş basım aşamasındaymış dergi..

Sınıf arkadaşım ( bölüm arkadaşım daha doğrusu üniversiteliyiz lan biz ne o sınıf şube filan ) aysberg yazar kadrosuna girmiş idi dedim ben de bir cv yollayayım belki iş arkadaşı oluruz. Hatta öğlen yemeklerini The Marmara'da filan yeriz, Squash'a da başlarız beraber, Taksime gidince arka sokaklardan değil de caddeden böle tam ortadan gerine gerine yürürüz felan diye.. Nitekim Serkan baya dik yürümeye başlamış bu aralar geçen gün ders çıkışı gördümde .. ehemmm ...

neyse.. buyrun aynen bu CV yi yolladım maille..

----------------------------------------------------------

Ampirik Yansıma ( burda gerçek adım yazıyo gerçi :P )

yaş: 21

cinsiyet: dişi

göz: mavi ( bi umut hani )

3, sınıf İÜ. kimya öğrencisi

1 yıl tanıtım ajanslarında çalışmışlığı var.

göz dolduran bir cv si maalesef yok ki mizah dergisine başvururken okuduğu kimya bölümünün ve katıldığı sempozyumlarla, idare edecek düzeydeki ingilizcesinin ve zerre anımsamadığı almancasının bir işe yaramayacığını düşünüyor.

çizerlik vasfı yok( en azından henüz) ama bol bol yazıyor. azimli bir genç ama bir yerlere bir şeyler yetiştirmesi gerekmediğinden içinden gelirse ve kafasına eserse yazıyor.

yazarlık ilgisini çeken konular arasında şuan için 1 numarada. lise ve ortaokul yıllarında edebiyat öğretmenlerinden hoşlaşmışlığı, çeşitli yarışmalara katılarak kompozisyon dalında cüzi ödüller almışlığı var.

yazdıklarını paylaşmaya karar vereli 2 yıl olmuş ve bir blog açmış durumda.

http://ampirikyansima.blogspot.com/

ama her yazdığını mahalle baskısı olmasın diye yayımlamıyor ilgili kişilere bizzat gönderiyor :)

mizah dergilerinden ikisini belirli bir düzen içinde takip ediyor. uykusuz ve penguen okuyor.

arada gidip çizerleri rahatsız ediyor muhabbete girmeye filan çalışıyor.

2. ilgi alanı fotoğraf. makinası bozulana kadar sokaklarda dolanıp fotoğraf çekiyorken; şimdilerde yenilemek için para biriktiriyor.

diğer ilgi alanları sinema ve müzik. iyi bir dinleyici ve izleyici olduğuna inanıyor. kendisini etlikeyen albümleri şarkılar bozulup cızırdamaya başlayana dek dinliyor.. taptığı filmleri periyodik bir düzenle tekrar tekrar izliyor.

müzik yapmaya da çalıştı ama olmadı .. kısmet değilmiş..

2 kelimeyi bir araya getirip evirip çevirip sırf bu 2 kelimeyle saatlerce konuşma ve yazma becerisine sahip. insan içinde heyecanlanmaz arsızın tekidir. geyik olsun aman muhabbet olsun da eğlenelim ama eğlenirken bile taşı gediğine koyayım da herkes beni anlasın insanıdır.

olurda proje ödevi verilirse veya bir araştırma gerekirse diye sırf gruplarında olsun , iş özenli yapılsın , ortam ve bilgi sağlasın diye ona şirinlik yapan insanlar tanımış.. çevresinin genişliğinden haz etmemiş sonra hepsini silmiş.. sadece kendi için güzel işler yapar olmuş bir zat. ( yazar burda demek istiyor ki "verilen görevi yerine getiririm iyiyimdir bu işte " :)

---

Benim içinde farklı bir cv deneyimi oldu. en son Kariyer.net te 36 sayfa bir insanın ömrü boyu çalışsa gene dolduramayacağı bir cv doldurmuştum, berbattı. (ki doldurmak kelimesi tamamen fiil olsun diye, laf olsun diye kullanılmıştır, %90 ı boş o cv nin)

bu daha eğlenceli oldu.. en azından okurken sıkılmazsınız diye umuyorum. ben de kendi hayatıma bi dışardan bakmış oldum iyi oldu.

eğlenceliyim ama ciddiyetsiz değilim .. işlerinizde başarılar..

( birkaç yazı örneği ektedir)

dipnotçuk: bana da bir oldu olmadı deyin gözünüzü seveyim. ha hacı?.. beni de eleştirin.. çavvvvv

---------------------------------------------------------

E şimdi diyorsunuz ki sonuç ne oldu demi.. hani yazı filan yollamışsın böle cv yazmışsın aferin de Squasha başladın mı?,The Marmara' nın akşam servisi nasıl ?? bunları merak ediyorsunuz normal olarak..

cevap veriyorum.. Serkan maaşı ödenince beni The Marmara'nın biraz aşağısındaki büfeye ayvalık tostu yedirmeye götürücek.. işalah yani..

Biz sizi ararız dediler lan..

Bir mizah dergisi bunu dermi lan..

Aramayın lan beni..

Ahada hattımı değiştiriyorum.. Hıh..

o0o0o0o0o0o KÖPÜK o0o0o0o0o0o

2009-04-06T00:18:00.010+03:00

Şampuanın bittiğini kafayı suya soktuktan sonra farkedip Hacı Şakir Beyaz kalıp sabunla yıkanan bir genç kızın dramıdır anlatılan..

Köpük möpük hikaye yani..

Daha önceden de şampuansız bir çok deneyimim oldu..

Gerek mandalinalı duş jeliyle, gerek çileklisiyle hatta palmolive yeşil çaylı sıvı el sabunuyla dahi yıkandım ve sonuçtan ve kokudan gayet memnun kaldım.

Ama dostlarım hacı şakir bu gece hayatıma girene kadar ızdırap neymiş bilmemiş benim saçlarım..

Köpürük desen yok, kalıp sabunu elime mi süreyim kafamamı süreyim bilemedim her yöntemi denedim yok oğlu yok..

Kalıbın saçla iğrenç bir kavgası var ki evlerden ırak.. Sabun kafada kaymıyor, adeta saçları dolayıp kendiyle gelmeye zorluyor, çekiştirip liseli kız kavgasından çıkmış bir moda sokuyor.. Üstelik şakır şakır akan su bile kenara çekilmiş izliyor yani öle böle değil durum..

Siz siz olun pis kalın hacı şakirden uzak durun !!

Gerekirse mintaxla yıkanın, hatta biz derste sabun yaptık (turuncu) ondan yollayayım ben size onla yıkanın :)

Saçı tutuyorum kedi kuyruğu gibi olmuş zaten sabunu yedikçe, suyunu sıkayım artık yeter diyorum hiç bir şey akıp gitmiyor üzerinden, su bile tutunamamış..

Tarak desen dişleri büküldü. Titanic'in enkazını çekebilecek kıvama gelmiş halat gibi olmuş saçlar..

Canıma tak etti dedim kurutayım yeter dolaşık kalsın.. Fön son ayarda 15 dakika sonraki halim duştan yeni çıkmış gibi.. Meğersem su tutunamıyor değil saçın karmaşasından aşağı akamıyormuş.. Musluktan kaç metreküp aktıysa kafama hapsolmuş...

Neyse kısacası Allah hacı şakirin cezasını versin..

Ayrıca Sultan filminde Türkan Şoray'ın leğende yıkadığı çocuk seni çok iyi anlıyor ve hak veriyorum.. Sorun suda değilmiş, bizzat hacı şakirin kendisiymiş evlat..

Neyse..

Bu da böyle bir anımdır..

SALT BENLİĞİME İNDİM

2009-04-04T00:18:00.004+03:00

Herkesten ve herşeyten, bütün hayatımdan nefret ediyorum.. Sahip olduğum hiç bir şeyi sevmiyor ve sahip olamadıklarıma da lanet ediyorum.. Bütün fotoğraf karelerine gülümserken aslında kendimden iğreniyorum.. Bir hiçim ve ötesi yok biliyorum..

DENEME ( EFE ) - 2

2009-03-30T22:01:00.014+03:00

Bir süre önce ( 9 Ocak cuma) metrobüste okula final sınavına giderken yazmaya başladığım hikayenin devamını yazdım bugün derste.. ara ara böyle sürdürmeyi planlıyorum.. Tabi ben yazmaktan siz okumaktan sıkılmazsanız..

Tarihli bir düzen oturtamadım ama gün sıralamalarını aralara ekliyorum..
Hikayenin 1. bölümü 'nü okumadan buna başlamınızı tavsiye etmem zira devamı niteliğinde..
(kurgu ve karakterin düşünceleri farklı renklerle ifade edilmiştir ki ortam karışmasın.)

Tekrar son hatırlatmamızı da yapalım ve unutmayalım ki ;

"Bu hikayedeki tek gerçek şey OTOBÜS'tür. Zaman, mekan, kişiler, teyzeler, şöförler hayalidir."

Aynı Gün Okuldan Sonra..

Vitrindeki berbat yansımamı izleyerek iniyorum İstiklal'den aşağı.. Bu saatlerde şehir yavaş yavaş canlanmaya, renklerini ortaya çıkarmaya başlar. Ve ben her akşam okuldan çıkıp, caddenin ışıkları üzerimde bir bir yanarken Tünel'e doğru yürürüm..İnsan içine çıkmaktan çekinmediğim tek yer bu cadde sanırım.. Herkes o kadar farklı ve o kadar kendi halinde ki, silik bir gölge olarak kimsenin umrunda değilim..

Gözlerim camekanlarda bu sabah gördüğüm bahar dalının renklerini arıyor..O bluz, o atkı, acaba nereden alınmış, daha önce hangi mankenleri süslemiş o ipeksi dokunuşlar..Puantiye çantalı bir kızı görüp aniden irkiliyorum. Tanrım yoksa o mu? Oh hayır.. ağır bir gül kokusuymuş puantiyeliden yayılan..

Pasajların kapısında dikilen tipleri kesiyorum, her geçenin onlara bakması hayatlarının en zevkli anları adeta..

Hmm.. Candy Halep pasajındaki sinemada tekrar gösterime giren güzel bir filmin afişi.. Yani sanırım güzel ?? Afişteki "Yürek burkan bir aşk hikayesi" yazısı, Heath Ledger'in duruşu, fona karalanmış yazılar mı acaba hiç izlemediğim bir filmi bana bu denli çekici kılan..

Eminim bu film onunda ilgisini çekmiştir, hatta belki sevgilisiyle gelip defalarca izlemişlerdir.. Evet evet kesin sevgilisiyle..

Sadece kokusuyla bile bir erkeği (hatta bazı kızların bile) çıldırtabilen, onu görmeden beyninde şimşekler çaktırabilen biri O.. Ve yanlız başına film izleyecek olmasını düşünmem bencillik olur..

Ertesi gün / Sabah..

Saatin 8'i göstermesinden gerçekten nefret ediyorum.. Yeni bir günü daha tekrarlamaya gücüm var mı bilmezken yatağın içinde tekrar uykuya dalmak için çırpınıyorum. "Of ne olur sanki öğlene dek uyusam" derken aniden bütün vücudum aleve düşmüş gibi yanmaya sonra aynı şiddette donmaya başladı.. Eğer buçuk otobüsünü kaçırırsam onu göremem düşüncesi beynimde çaktığında saat 8'i 13 geçmişti bile..

Güya bugün süper bir başlangıç yapıcaktım sefil hayatıma, O'nun dikkatini çekecektim..

Üzerimde kareli pijamamla oldukça sıradışıydım aslında. Beni böyle görse o çok merak ettiğim gülümsemesinin yerini şen kahkahalar alırdı herhalde..

Saçlarım yan yatmış yer yer kabarmış, yanağımda yastık kılıfının fermuarının iziyle tam bir sabah eğlencesiydim..

Ya bugünü pas geçip başka yollardan okula yetişecek, ya da 15 dakika içinde bu vasat adamdan özgüveni yüksek, kusursuz görünen cool bir genç yaratacaktım.

Doğum günümde hediye edildiğinden beri giymediğim koyu yeşil t-shirt, dar paça kanvas siyah pantalonum, Doğu'nun bende unuttuğu üzeri bordo yazılı yeşil polar, abimin bordo spor ayakkabıları..

Muhtemelen Doğu beni bu kılıkta görse "polarımı giymiş" demeyi bırak, beni tanımayacak, abim ise ayakkabılarını giymiş olmama hiç ihtimal vermeyerek, soyulduk diye polisi arayacakken kayıp tek eşyanın ayakkabılar olduğunu farkedip dün gece nerede sabahladığını hatırlamaya çalışacaktı..

Bu düşünceler beynimde zincirleme kazalara yol açarken koşar adım sokağı yarılamış, köşedeki marketin camında saçlarımla kavga ediyordum..

Arkamdan ise yeşil gürültücü bir motor sesi geçiyordu.. Otobüsüm, otobüsümüZ, ortak tek bağımız da beni bırakıp yola koyulmuştu..

1 durak koşup otobüse yetiştiğimde bu halde binip binmemeye karar verme lüksüm olmadan, akbilimin sesi yankılandı.. Zortt Zorttttt...

Üstü başı koşmaktan dağılmış, saçları karışık, yüzünde mahvolmuşluğun ifadesiyle tam bir loser duruyordu otobüsün ön camında..

Ayağındaki bordo ayakkabılar utançtan kızarmış, yeşil t-shirtü adeta şeffaflaşmış, polarının yazıları pantalonunun paçalarına kadar akmıştı.. Saçlarının uzunluğu giderek artıp aldığı nefesi vermesini bile engelliyordu. Sadece kalbinin homurtusu hakimdi vücuduna ve nefesini bırakırken bir çift yeşil gözün içine bakıyordu.

Evet O'nu gördüğünde kendini tam da böyle hissediyordu. Bedeni ve üzerinde emanet duran eşyaları daha da berbat bir hal alıp, akbil kutusu adeta onu yutarken; yeşil gözler büyüdükçe büyüyor ve dikkatle Efe'yi izliyordu.

Genizini yakan bahar dalı kokusu değil; aksine korku ve telaş dolu berbat keskinlikte bir tattı..Neyse ki şöförün sesiyle kendine geldi, her sabah başkalarının gerçekleştirip onun izlediği ritüeli gerçekleştirmek üzere elini cebine attı bozuk para aradı..Parayı verdi, akbili alıp makineye bastı, para üstünü aldı, akbili iade etti ve teşekkürler dedi kısık sesiyle..

Koridora döndüğünde büyük yeşil gözler gülümsedi, cam kenarına geçmesi için müsade etti, hafifçe kaykılarak turkuaz pantalon, rengarenk bağcıklı ayakkabılar eşliğinde..

Ve Efe ömründen 10 yaş daha gitmiş, büyümüş gibi değil; küçülmüş, ezilmiş hissediyordu puantiyeli çantanın altında..

Nihayet bahar dalı kokusunu hissetmiş, omzuna değen kıvırcık saçlardan irkilmemeye çalışarak dümdüz karşıya bakıyordu bahar dalının yanında oturuken..

Hayatındaki tek heyacanı da mahvetmiş,evet tam karşıya gözlerini dikmiş, ağır bir rezillik ve utançla yaşayacağı geleceğine bakıyordu otobüsün kirli camından..

Yeşil gözler ise küçücük elleri ile mp3'ünü çalıştırmış, siyah ojeli tırnaklarla koltuğun demirinde ritm tutuyordu yanındaki karmaşadan habersiz..

Something in the way, yeah, mmm
Underneath the bridge...

Başarı Başarı'dan mı alınıyordu lan ?

2009-03-19T23:54:00.009+02:00

Hayatta başarıya ulaşmanın farklı yolları vardır..

Hatta herhangi bir A şehrinden , yine naled olasıca herhangi bir B şehrine gitmenin bile onlarca yolu vardır..

- Bazı insanlar, ilkokulda öğretilen herşeyi hap gibi yutarlar. Ödevini zamanında yapar, çantasını geceden hazırlar böyle tipler.

- Bazıları da çantayı hep sabaha bırakıp geç kalmaktan bıkmıştır ve cin olmadan adam çarpmaya kalkar.. Çantayı daha okuldan geldiği gibi ters yüz edip boşaltıp ertesi günün kitabını/defterini içine teperler..Akşam da işi düşer çantadan bişey çıkarır sabah ise o eksik çantayla yola çıkarlar..

-Kimi çocuk doğuştan dakiktir. Saatin işleyişini kavramasıyla, 10 dakika ileri çekip ayarlaması bir olur. Hayata hep zamanın da yetişir..

-Kimi çocuk da doğuştan çakaldır.Yatarken saati 10 dak. erkene kurar ki erkenden uyansın..Sabah ise daha 10 dakikası olduğunu bildiğinden saatin tepesine bi tane çakar ve öğlene kadar huzurla uyumaya devam eder..

-Bazı çocuk günlük ders tekrarını yapar, sınav öncesi de genel bir gözden geçirme ile hazırlanır.

-Bazı bazı çocuklar da sınavlık ders çalışır yılda 2 kere..Bütün gece deli gibi çalışıp sabahlar, sınava 1 saat kala da koltukta sızar ve sınavı kaçırır..

-Kimi çocuğun prensipleri erken yaşta yerleşir. Ayakkabısının bağcığı çözülürse yoluna ara verir bağlar, bilmiyorsa gider öğrenir çözer bi daha bağlar pekiştirir..

-Kimisi de bağcığın icadından habersiz oynar koşar açık iplerle.. Kafa üstü düşünce gider bağlatır, çözülünce üşenir, ayakkabının içine teper pimpis bağcığı.. Zavallı anne de dükkan dükkan gezip cırt cırtlı ayakkabı arar veledine..

-Bazı çocuk sınavda 2 şık arasında kalıp doğruya %50 yaklaşırken;

-Bazı çocuk da bütün şıklardan işkillenip e) Hepsi der gururla..

-Kimisi hemen laf dinler oturur ödevini yapar, dersine çalışır..

-Kimisi de "oturarak başarıya ulaşan tek canlı tavuktur" felsefesini benimsemiştir yatarak çalışır.. Ertesi gün de okula yüzünde telli defter iziyle gider..

-Berisi yaşamak için yer..

-Öbürüsü yemek için yaşar..

-Bazısı alışverişte üzerine yapışan daracık bluz yerine daha hoş durduğundan emin olduğu rahat olanı alır.

-Bazısı da 1 beden küçüğü seçer ki nasılsa zayıflayacaktır. Ama gel gör ki içine giricem diye 3 günde 5 kilo alır stresten..

-Her eve lazım bu prototip velet büyüyüp başarı yolunda parende atarak ilerken; A şehrine iş kurmuş, B 'ye şube açmış, C 'ye bayii toplantısına giderken yolda sekreterini arayıp D şehrine uçak biletini ayırtmıştır bile..

-Diğer ekmek elden, su gölden tipimiz ise hala A şehrinin 2 kilometre uzağında mola vermiş, piknik yapmaktadır. Bir yandan B 'nin kartpostallarına bakarken üzerinden D şehrine giden bir uçak geçer..

Bu yazı bütün prototiplere ithaf edilmiştir..

Bu yazıyı da kendime ithaf ettim..

II. Yeni

2009-03-18T23:49:00.007+02:00

Yeni birine alışmak filan değil en pisi en zoru yeni klavyeye alışmakmış..

Ayrı bir azapmış meğersem de ben bilmiyormuşum.

enter tuşunun yerinde yeller esmesi, her enter çakasın geldiğinde virgül koymak hayata filan bunlar beni oldukça kasan şeyler.

Sol elin sürekli esc'i araması ama hazin bir boşlukla karşılaşması.. of ki of..

Screen shot alamamak nedir bilir misin sen ? bilmezsin tabi..

alışmış kudurmuştan beterdir genellemesini çift yönlü oklarla yaşattı bu bilgisayar bana aylardır. alıştığım şeyi arayıp kuduruyorum olan hertürlü bana oluyor.

Bilmem merak eden olur mu internet, pc, mp3ler filan yokken naptı bu hatun 3 hafta diye.. hemen anlatayım da ben üstümde kalmasın :)

Hatta saat sıralamasını da normal insan hayatına uygun yazayım :P

cnbc-e de sabah 7 de "Wild Thornberrys" adlı çizgifilm başlıyor..konusu siteden direk kopi pest= (Bir karavanın içinde yaşayan ve sürekli doğal yaşamın içinde olan dört kişilik bir ailenin yaşadıkları konu ediliyor. Anne ve baba sürekli araştırma yapmaktadır. Ailenin ergenlik çağındaki büyük kızı hayatından hiç memnun değildir. Küçük kızın arkadaşları ise ormandaki hayvanlardır..). Hah işte ben orda ki büyük kızım =) sabahlayıp bu çizgi filmi izleyip ya okula yetişmeye çalıştım ya da sızdım koltukta geceleri..

Okuldaysam mütemadiyen sıkıldım, ah ders bitse de çıksak modlarında takıldım.. Ders bitince kantine koşup kahve üstüne sıcak çikolata üstüne gene kahve filan içtim.. Sonra ortamdaki insanları hadi bi yere gidelim şeklinde çekiştirdim, kimse gelmedi bende "tamam o zaman ben eve dönüyorum gelen var mı?" şeklinde sorular yönelttim, gene kimse gelmedi.. Hergün böyle kuru başıma mı kaldım tabii ki hayır.. kıvrak zekamı çalıştırıp Nur'u yakaladım bazı günler beraberce eve döndük, gezdik eğlendik aralarda falan :) Olaylara karıştık, anarşik eylemler yaptık, toplumun huzurunu bozduk, gün oldu aç kaldık, Nur beni pizzacıya dalıp tezgahtaki pizzaları çalacakken tuttu "simit alırız gel yapma" dedi :), saatlerce yürüdük, sonra yine eve döndük..
Genellikle eve döndüğüm sıralarda (bir yerlere gitmemiş, evin yolunu bulmuş isem ) Yemehteyik başlamış oluyordu, bir yandan masa düzeniydi, süprizdi derken bir yandan ben hazır tavuklarımı ve patateslerimi kızartıp, misafir bardaklarımda kolamı içiyordum.. peçetelerimi üçgen filan katlıyordum.. evet okur ben yemekteyiz izliyorum.. müdavimi olmasam da o saatte yapıcak başka da işim olmadığından yemekteyiz izleyerek yemek yiyorum.. kendi tabağımda kıl tüy arıyorum filan..( bir genç mazoşistin itirafları vol.1 )

Bazı günler de okula gitmedim veya erken geldim ve Derya Baykal'ı kafasında 3 demet maydanozdan yapılmış bir perukla gördüm..

E2 deki yemek programlarını izleyip, ülkemiz sınırları içinde malzemeleri bulunamayan ( ya da çok pahalı olan ) organik yemeklerin tariflerini ezberledim..

Dergilerin son sayfalarındaki basım yayım bilgilerini bile okudum sıkıntıdan..

Mp3 playerımda sadece A harfi ile başlayan şarkılar yüklü idi..Yarın diğerlerini atarım demiştim pc bozulmadan 1 gün önce..Yolda mp3 dinlerken farkettim ki shuffle modundaki şarkıların sırasını bile ezberlemişim yokluktan..

Arada bi kere nete girip Facebook ve bloguma yokum lan ben yazdım, bir de maillerime baktım çıktım..

Akşamları Euro D de alamanca haberleri izler oldum.. Andreas Klinner ne de güzel sunuyor sarı saçları ve gözlükleri ile..

Sonra önceliği cnbc-e, e2 ve tnt deki yabancı olanlara vermek üzere bütün tırt mırt Türk dizileri takip eder, karakterlerle konuşur çaya filan çağırır oldum..

Uyku düzenim çok fazla değişmedi, sadece sıkıntı kat sayım arttı onu da kitap okuyarak filan aştım..

Ha birde Disko Kralına gittim cumartesileri.. Okan'a bıdı bıdı cevap verdim.. Asuman Krause çalarken oynadım filan..

Popüler kültürün köpeği olmuşum 3 haftada yeni farkettim..

Çok sevimli bir 3 hafta değildi ama birçok şeyi öğrenmem için yeterli bir süreçti.. Bu sebepten;

Teşekkürler İnternet dostluklarım bağlantım olmadığında siz de bir hiçsiniz :)

not: italic kelimeler linktir!

Yokum :(

2009-02-27T19:09:00.004+02:00

Bilgisayarımdaki sorun yüzünden bir süredir buralarda değilim.. ve birkaç gün daha olamiycam.. Birkaç yazı yazmıştım ve son düzenlemelerini yapıp bloga ekliycektim ki pc nin bozulmasıyla hepsi gitti elimden :( tekrar dönmeyi iple çekiyorum .. mucu mucu da öpüyorum herkesi..

çok kötü ya böyle filmlerimde pc deydi izleyemiyorum.. bütün türk dizilerinin son bölümlerini anlatabilcek , gece tekrar saatlerini filan verebilecek kapasiteye ulaştım.. off :(

az kaldı gelicem :)

ŞİRİNEYİ GÖREN OLDU MU ??

2009-02-19T06:43:00.053+02:00

80 ve 90'larda çocukluklarını yaşayan kişiler için çok fazla seçenek yoktu. İnternete bağlanmak, online günlükler tutmak, Facebooklara Netloglara girip yeni insanlar tanımak, sözlüklerde ayar vermek, haber sitelerinden gündem takibi yapmak gibi imkanları hiç olmadı. 88'de doğanlar bütün kış üşüdüler hatta benim gibi hatırlamasalar da... Ülkenin en soğuk ve karlı geçen kışıydı.. Bugünkü çocukların da 20 yıl sonra hissedeceği imkansızlıklarla büyüdüler.

Eğer şanslılarsa öğretmenleri günlük gazete okuma ödevleri verdi bu sayede gündemi incelediler.Doların hiç düşmediği ve avrupa birliği tartışmasının dinmediği bir çocukluk geçirdiler. Enflasyon denen yeşil ejderhaya benzer bir canavar gördüler gazete küpürlerinde..

Annelerinden anahtarını saklayabilirlerse pembe kokulu sayfalı günlükler tuttular, "sevgili günlük bugün ben;" diye başlayan..

Ve birde anket defterleri vardı.. Sözlüklerde anket yapamayan bir çocuk için bulunmaz niğmet olan anket defterleri.. Rengarenk sayfalı fotoğraf yapıştırmalı, saçma sapan sorulu anket defterleri..

Sonra yıl sonuna doğru hatıra defterleri ortaya çıkardı.. Bütün sınıf kendi için ayrılmış kalbi kadar temiz sayfa için teşekkürle başlar söze, sepet sepet yumurtalarla bitirirdi..

En geniş çevre arkadaş doğum günlerinde edinilirdi.. Anne eli değmiş pasta börek ve akşam 6' da evde olmak suretiyle .. Doğum günü kızının/oğlunun kardeşleriyle kuzenleriyle tanışılıp birdahaki doğum gününe kadar saklanacak minik dostluklar kurulurdu.

Gidip mahalle züccaciyesinden, kırtasiyesinde filan hediyeler seçilirdi.. O'na her yıl nice biblolar, nice kalemlikler, nice müzik kutuları alınır özenle paketlenirdi.. hediyelerin hepsi birbirinin aynı idi.. çünkü ilginç tasarımlı ürünleri tanıtan bir siteye erişim olanakları olmadığı gibi bu ürünü sepetime ekle ve adresime gönder butonlarıda yoktu.Bu yüzden nice aynı çerçevelerle, müzik kutularıyla paketlenmiş yeni yıllara girdiler..

Birçoğunun cep telefonları da yoktu başlarda.. Bu yüzden kısa mesaj atmak yerine birbirlerine renkli ve genellikle çizgifilmli not kağıtlarına notlar yazdılar.. defterlerinin arasına koydular gizlice..Bugün facebook duvarına yazmak, emailine bi slm atmak, çevrimdışıyken anlık ileti göndermek gibi bişeydi yani bu.. o zamanın çocuğuna "çevrimdışı" desen ya amerika da bir ülke adı sanardı yada annesinin hiç yapmadığı bir sebze yemeği..

Müziklerde çok acayipti. Bugünün metal, elektronik, rap dinleyen gençleri; o günlerde Serdar Ortaç ve Mustafa Sandal dinliyor, birbirinin göbeğinden zeytin yedikten sonra kalkıp aya benzer dansı yapıyordu. Pogo olsa olsa popo nun yanlış telaffuzu idi bir çocuk için..

Yakalamaç diye bir oyun vardı hatta.. kızlar erkekler 2 gruba ayrılır okulun bahçesinde atlı kovalıyormuş gibi koşmaya ve bir yandan da "ciyakkk aaayyyyhhh" gibi sesler çıkararak karşı cinsinden kaçmaya başlarlardı. genelde oğlanlar kızları yakalar paketleyip toplama köşesine götürürler, diğer yakalanmamış kızlarda o köşede sıkışan kızlara dokunup kurtarmaya çalışırdı.. Sonra bu grubun canı sıkılır ve bir kısmı "yerden yüksek" adlı kaldırıma veya yüksek bi yere çıkıp aşağıya inmemece oyununa dalar, diğer kısmı da üçgen adı verilen ip atlama aktivitesine katılırdı.

En büyük heyecanı 23 Nisan ve 19 Mayıs olan bir gençlik vardı bir zamanlar. bugün olsa törenden kaçıp taksimde/ kadıköyde 2 bira yuvarlayacak olan ergen; o günlerde bahar gelse de bayramlar başlasa en güzel şiiri çıkıp ben okusam, en güzel dans grubu gösterisi bizimki olsa derdindeydi..

Youtube da yoktu işin ilginci.. Anne-Babanın düğün kaseti veya küçük kardeşin sünnet düğünü videoları vardı eğlence için.. Filmler Cd, Dvd hak getire, video kasetlere çekilirdi, televizyonun eninden büyük oynatıcılarda "vicuvvv vicuvvv" sesleri eşliğinde sardırılarak izlenirdi. Patlamış mısır henüz patlamamıştı bile.. Anne evdeyse gider tencerede patlatır meyve suyuyla ikram ederdi..

Kola ve kahvenin çocuğa verilmediği yıllardı.. En azından bana yasaktı.. 1 Çay bardağı kola içme hakkı olan bir çocuktum ben. O da hergün değil. Kahve de içemezdim bıyıklarım çıkar diye.. Kız çocuğu kahve içmezmiş.. Muzlu süt içerdim =)
( 1993 yılında kola içen küçük bir kızım ben. Çay bardağım elimde beyaz donum da var, saçımda topuzum da. Pandam da yanımda ;)

Belki de daha kolay bir çocukluktu.. Sevdiği dizinin son sezonunu internetten indircem diye kota derdine düşmeden paşa paşa evinde televizyonunda izlerdi.. Kara Melek'in jenerik müziğinde bet sesini keşfeder, Pazar akşamı Parlement sinema gecesinde film izliycem diye anneyle kavga ederdi.

Aslında bakmayın şanslı bir çocukluktu. O dönemin çocuklarının annesi pembe dizi izler maksimum Fernando Hose Altemiano Del Castio ya söylenir, Rosalinda için hayıflanırdı. Sabah programlarında cinayet çözmeye çalışmaz, gelin görümce bir olup koşup koca bulmaya televizyonlara çıkmaz, dantel örneğini 2 saatlik program yayınından değil gider komşusundan alırdı. Bir genç olarak bunlara maruz kalmadan büyüdüğüm için şanslıyım.En azından en temiz evremi onlarsız tamamladım.

Ha birde megamarketler yoktu. Vardı ama her mahallede her caddede yoktu. Belirli bir yerde olan bu markete ancak haftasonları arabayla gidilip büyük alışveriş yapılırdı. Üstelik alışveriş arabasının içine binip kucağınızda marketten çıkana kadar yiyemeyeceğiniz cipslerle çikolatalarla heyecanla oturma şansınız vardı.

Mahalle bakkalına gidip ailenin hesabına yazdırıp ne kadar şeker, sakız ve gereksiz şey varsa toplayıp merdivenlere oturup yeme şansınız da. Sulugözü unutmak, Yumiyumu unutmak, Tipitipi unutmak, Meybuzu unutmak, Bonibonu unutmak gibi bir ihtimaliniz yoktu..

Akşam okuldan gelince haberlere kadar Yemekteyiz yerine çizgi film izleyebilirdiniz.. Ayı Yogi'nin gemisine binip gezer, He-Man ile kılıcınızı çekip savaşır,Varyemez Amca'nın altınlarına dalıp yüzer, Jetgiller ile yıllar sonrasına gidip, peşinden Taş Devri ile yüzyıllarca geriye ışınlanırdınız.Ten Ten ve Dedektif Gadget'la polisiye olaylar çözerken,birden Azman sizi kovalamaya başlar "Şirin babaaaa" diye bağırırken Minik Kuş alıp sizi susam sokağına götürürdü.Eğer şansınız yaver giderse hafta sonları Tolga abiye ulaşır, 4'le sola 6'yla sağa 5'le tam ortaya Hugo'yu zıplatırdınız..

Casper bir bilgisayar markası değil, büyük gözlü sevimli hayalet olarak kalırdı hatıralarınızda.. Ispanakta da demir olmadığı gerçeğiyle yüzleşmez, en güzel kız olarak da Safinaz'ı bilirdiniz..

Kısacası iyi, sıcak, masum bir çocukluk geçirirdiniz..Hem belki Şirinleri bile görürdünüz..

Ama Şirinleri görme umudu hiç olmayan nice çocuklar yetiştirdik son 10 yılda.. Google da şirinler diye arattığınızda şirinenin çıplak fotoğraflarına, sigarası ağzında silahı belinde şirin babaya ulaşabiliyorsunuz artık..Hepberaber iyi bir çocuk olduk ve şirinleri gördük sanırım..

+

son olarak küçük bir susam sokağı anımsaması sizlere :)

Edi ile Büdü'ye pasta servisi yapılır.iki dilimden biri büyük diğeri oldukça küçüktür. Edi büyük dilimi kendi tabağına alır, küçüğünü Büdü'ye verir. Büdü o muhteşem bakışıyla tabağa bir süre bakar ve:
b: edi, bana küçük dilimi verdin.
e: evet büdü.
b: ama edi bana küçük dilimi verip kendine büyüğünü aldın. oysa benim iki dilim pastam olsaydı büyüğü sana verir küçük olanı kendim yerdim.
e: e zaten öyle ya büdü. küçüğü sen yiyorsun işte..

Kurabiye Canavarı Bir kütüphanededir;
K.C. : bir kitap ve yanında bir kutu da kurabiye lütfen
görevli : burada kurabiye bulunmaz ama kitap isterseniz verebilirim.
K.C. : öyleyse bir kutu kurabiye ve bir bardak süt lütfen
görevli : burası kütüphane burada yalnızca kitap bulunur.
K.C. : öyleyse bana kurabiyeler hakkında bir kitap ve bir bardak da süt lütfen.

HoneyHoneyHoneyHoneyHoney

2009-02-15T00:40:00.006+02:00

My Little Toy Gun

sürekli dinler olduğum bir şarkıdır kendileri. solistte pek bir şirindir. ve ne yazık ki youtube da offical videoları Türkiye den görüntülenememektedir.

bu sebepten burdan buyrun;

i know you sat alone so many nights waiting for me.

cold, your face like a stone, i hang up the phone when we disagree.

standing there by my side when the fighting is done,

glaring at me in the light is my little toy gun.

shining in black like shoes on a rack with a trigger that's dressed up in gold.

it's always warm inside my home but its handle is always so cold.

whispering into my ear, all the lies you spun.

my single greatest fear is my little toy gun.

wait for the day when i can save face and come to a happy home.

i know it's turning me to the count of girl who'd rather be alone.

just wait til i get my way i promise you it won't be fun.

if you feel like you should pray, pray for my little toy gun

offical siteleri için; http://honeyhoneymusic.com/

Site Yorumları ( I )

2009-02-13T22:43:00.012+02:00

Neden böyle bir sosyal sorumluluk proCesine merak sardım bilmiyorum ama sağa sola tıklarken ilgimi çeken siteleri yazayım bloga dedim. bazılarını yeni keşfettim, bazılarını zaten girer gezer idim falan. "yazarım lan bi ara" şeklinde kendimle iç anlaşmaya vardım bilgisayarıma format atmadan önce ve hepsini sık kullanılanlarıma özenle ekledim. bu muhabbetten 1 hafta sonra sonuç;bomboş bir sık kullanılanlar listesi , blog yazılmamış bir çok gün, adı hönk diye akla gelmeyen siteler.. zararın neresinden dönülürse kardır amntığıyla elimin altındakileri yazayım bende .. ahanda linklerini filanda ekliyorum..

http://www.isketch.net/
paint tarzı çizim alanında size verilen kelimeyi çiziminizle anlatmanızı ve diğer oyuncuların tahmin edip puan alması mantığı ile oynana bir oyun. türk yapımı olan siteden farkı; neredeyse bütün dil ve ülkelere ayrılmış odalarının olması ve başka başka memleketlerden insanlarla oynama konforu sağlaması. yanlız hiç Finlandiya odasını dolu yakalayamadım ben ona yanarım. hayır şimdi Fincen ne seviyede diyeceksiniz (ki dersiniz ben olsam derim yani affetmem), Fincem yok efendim, ama kocaman bir kalbim var. (ehehehe) 3-5 kelime Fince biliyorum. yazar çıkarım dediydim ama naled oda bi dolmadı.

http://www.kötüsite.net/
ahan buda bir arkadaşın yeni kurduğu haber sitesi. üstelik sizinde orada yazar olup haber ve yorum yazmanıza imkan tanıyor, hatta bu işten para kazandırıyor. kendimde yazıyorum diye demiyorum zevkli bir iş ve güzel bir site. buyrun destekleyin .

http://www.vladstudio.com/tr/home/
çok eğlenceli 3D masaüstü resimleri, e-cardlar ve saatli/takvimli masaüstü resimleri içeren bir site. ben her seferinde ay bunu mu yapsam ay bunu da indireyim sonra bunu yaparım diye bir sürü şey seçiyorum.. girin bir gezin derim..

http://www.fotokritik.com/
hem amatör hem profosyonel fotoğrafçıların bulunduğu bir fotoğraf paylaşım sitesi. amatör olarak takılıyorum bende. onlarca kategoriye ayrılmış fotoğrafların arasında kaybolmak, fotoğrafçı ve fotoğraf hakkında yazılan yorumları ve bilgileri okuyarak daha fazlasını öğrenmek isteyenelr için ideal bir site.üye alımında biraz zorluyorlar ( benim birkaç ayımı aldı ) ama girdikten sonra ufkunuz kesinlikle genişliyor.

http://www.sinemablog.com/
arada bir de olsa girip birkaç filmden ve festivalden haberdar olmak, eleştirileri okumak hoşunuza gidiyorsa sık kullanılanlarınıza ekleyin derim.

edit: aklıma geldikçe eklerim siteleri.. sizde yorumlarla tavsiye verin bana :)

Türk Filmi Kritikleri ( I )

2009-01-11T13:57:00.010+02:00

İşte yeni bir tür yeni bir soluk.. Sürekli kendi kendime yaptığım eleştirileri hemen kaleme aldım filmi izlerken.. yazmaya başlayınca da bi objenin akıbetini çok merak edip filmi bırakamadım izledim baya.. hiç bir zorluktan kaçınmadık yazdık alın size Türk Filmi eleştirisi vol 1..

YALANCI YARİM
Emel Sayın: Pazarcı kızı ama taş gibi sarışın mavi gözlü hatun rolünde..
Tarık Akan: Zengin çocuğu, düzenbaz, arabası var, yanlız yaşıyo, ailesi nişanlı sanıyo..
Münir Özkul: Pazarcı ve yufka yürekli baba rolünde..
Metin Akpınar: Tarık'ı kontrole gelen amca rolünde, inatçı, bi türlü bi uçağa yetişip binemeyen istikrarsız adamın teki..
Zeki Alasya: Pazarda Hıyarcı..
Kemal Sunal: Tarık'ın arkadaşı rolünde.. ayrıca yer yer arka fonda gülme efekti yapıyor..Kıvrak zekası ile dikkat çekiyor..

Emel Sayın elinde düz siyah straplez bir elbise mutlu mutlu uzaklara bakmaya, sonra gülmeye ve daha sonra deli dürtmüşçesine sarı saçlarını savura savura "ah çok mes-udum, oh yes" nidalarında gülerek dönmeye başlar. Bir yandan da elbiseye sarılıp onu öpmeyi, koklamayı eksik etmemektedir tabi ki. Kızımız sevinç içinde dönmektedir de boşa mı dönmektedir.. Her Türk filminde olduğu gibi tabi ki bir yandan da hayal kurmaktadır. Deniz kenarı ve yemyeşil çayırlarda sevdiceğinin kollarında aşktan sarhoş olmuşçasına dans etmekte, dudaklarını titrete titrete sevgilisinin gözlerine bakmaktadır.. Fekat o da nesi !! Emel Sayın'ın üzerinde yeşil-siyah boyundan askılı yerleri süpüren uzuuun etekli bir elbise vardır. Olsun çok mesuddur ya varsın yerleri süpürsündür. Sonra Emel uyanır ve film birden pazar yerine bağlanır. Öyle sıradan bir pazar yeri değildir fakat burası.. Başı sonu, eni boyu belli değil, böle sihirli bi yerdir.. Zeki Alasya hıyar satan bir pazarcıdır ve birden hıyar tezgahının üzerine düşer.. Pazarın en başındaki tezgahtaki ahbapları bu olaya deli gibi gülerken, bir de bakarız ki pazarın en sonundaki ahbapları da gülüyor.. Tam neşeli bir ortam oluşmuş bütün pazarcılar gülüyor derken, iri bir gölge tezgahlara yaklaşmaya başlar.. Yaklaştıkça görülür ki 6 tane tombalak(tombul kelimesinin bile kifayetsiz kaldığı) kadın kol kola girmiş pazarı geziyorlar. Şimdi öyle bir pazar düşünün ki başı ile sonu arası bir espri 0,3 saniyede etki ederken, genişliği 6 tombul kadının kolkola gezmesine izin veriyor.. öle böle işte =) tabii sonradan bu kadınların neden kolkola gezdiği anlaşılır.. Bilinen bir gerçek vardır ki kadın millleti ya düğün dernek ya da gerdek konuşurken bu denli samimi olur birbiriyle..

Henüz öğlendir ve akşamki düğünde giyeceklerini planlamaktadırlar.. Derken akşam olmaz, yine öğlendir ama düğündür de.. Film akışını , saate, ışığa bakmaksızın devam ettirmektedir.. Derken 3-5 sahnedir kayıplarda olan Emel görünür.. Bir masada oturmuş limonata ve pastası ile mel-ül mel-ül bakmaktadır.Üzerinde düğüne yakışır " yavruağzı" veya "ördekgötü" diye tabir ettiğimiz renk bir süslü bluz vardır. Düğünde ortalarda gezinen ve 80'lerin meşhur kare mikrofonu (gemi bağlasan tutacak kalınlıktaki kordonuyla) ile kıl bir şarkıcı adeta nefret ile mesleğini icra etmektedir. Şarkıyı kendisi söylememek, kaytarmak için ne kadar bert sesli düğün insanı varsa mikrofonu uzatıp birer kuple onlara okutur. Tabii ki sıra esas kızımıza gelmiştir ve şansa bak ki şarkının finalini Emel hatun yapar .. Bir alkış bir kıyamet kopar ki sormayın..Ve Emel bu durumun psikolojik etkilerinden kaçamaz ve kendisini yine hayal dünyasında bulur.. Üzerinde kıpkırmızı bir tuvalet, elinde o zevksiz mikrafon ile çok lüks bir gazinoda şarkı söylemekte ve kafasından çiçekti böcüktü çeşitli şeyler dökülmektedir. Neyse ki sonra uyanır evine gider =)
Film ilerlerken olaylar gelişir, beyaz atlı prensi Tarık Akan ile tanışma fırsatı yakalar ve Tarık'ın ailesine karşı nişanlı rolü yapmak zorunda kalır Emel kızımız. Tarık onu ailesine zengin kızı olarak tanıttığı için Emel sürekli arkadaşlarından, terzilerden filan güzel kıyafetler ödünç alıp giyinir, zengin gibi davranır.. Arada eve döner siyah elbisesini çıkarır sarılır,öper,koklar,içinde başka renk elbiseler olan hayaller kurarak dans eder elbise ile.. Yani film boyunca bir kez bile o taptığı siyah elbiseyi giymeye kıyamamış, öpe koklaya,salya sümük güzelim elbiseyi mındar etmiştir.

A avanak kızım, siyah kurtarıcı elbisedir.. Siyah çorapla kapalı topuklu ayakabıyla bikaç ağır takıyla gece gezmesine giyersin.. Sonra üzerine açık renk bi şal mal alıp akşam yemeğine giyersin.. Çorapsız açık ayakabıyla boynuna renkli bi fularla öğle yemeğine giyersin.. Hadi olmadı kokoş bir ceketle düğün derneğe giyersin.. Zorlasan bırak nişanı gerdeğe kadar idare eder yani seni.. Töbe yarabbim.. Neyse banane yaa kendi kaybeder..

Ama merak etmekteyim; acaba elbise kiralıktı da giydirtmedi mi yönetmen pahalı filan diye.. E o zaman diğer kıyafetler neyin nesi.. Alma hiçbirini ver kıza siyahı doya doya giysin tapıyo zaten.. Ya da şey olmuş olabilir; Emel çekim aralarında tıkınıp tıkınıp kilo almıştır, elbiseye sığamamıştır.. Ha zayıfladı ha zayiflicak deyip başka elbiselerle çekime devam edilirken film bitmiştir.. Bu da olabilir yani..

DENEME ( EFE ) - 1

2009-01-09T02:27:00.015+02:00

Bir Eylül Sabahı..

Sonbaharın serin rüzgarını hissediyordu sadece. Havayı hissetmek için çıkmıştı dışarı sanki.. Bütün bileşenlerini ayırmış zere zerre içine soluyordu.. Bir güç varsa işte şuan da tam da merkezindeydi.. Tek bir dünya, tek bir atmosfer, tek bir canlı vardı..Herkesin kendi dünyası klişelerinden öte bir deneyimdi yani.. İstanbul’da sonbaharı yaşamak ; Dünya, atmosfer, İstanbul ve sadece Efe..

Yeşil renkli, gürültücü, sevimsiz bir canavar belirdi birden gök taşı gibi.. Motor sesi, telaşlı adımlar, itişmeler.. Hoş geldin gerçek dünya ! Bende seni bekliyordum..

İnsanın yalnız kalıpta havayı rahatça soluyabileceği son yer bu berbat otobüs durağıydı kuşkusuz. Simitçisi, sucusu, yaşlı teyzesi, liseli şen şakrak gençleri, mırıldayan sokak kedileri, kedilerin peşindeki kuduz köpeği, her sabah memnuniyetsiz bakışlarla etrafı süzen tipleriyle, kendi canlılığı olan ayrı bir alemdi otobüs durağı. Yörüngesini şaşırmış bir uydu gibi yanlış gezegenin etrafında dolanan ise Efeydi.. 2 dakika önce olağanüstü güçleri varmışçasına, zihninde yoğunlaştırdığı havayı içine çeken bu çocuk; nasıl oluyor da basit bir motor sesiyle hafızasına kazınmış bu rahatsız edici ayrıntıların hepsini birdenbire fark edip nefes almakta güçlük çekiyordu. Neredesin oksijen , neden artık seni ciğerlerimde hissedemiyorum?

Şoför arkası her zaman idealdi. Hayattan maksimum soyutlukta , kafasını cama yaslar müziğini dinler ve bu yolculuğun bir an önce sonlanmasını dilerdi.

Ama bazen işler istediğin gibi gitmez hayat senin yerini bir başkasına vermiştir bile.. İşte işin en zevkli yanı :)

Ne? En son sıradaki koltuk mu? Tanrım beni öldürmek mi istiyorsun? Yolu bu otobüse düşen her canlıyı görmem ve hissetmem şart mı? En çok ön koltukta yerimde oturan yaşlı teyzeden nefret ettim.. Asla bir teyze olmayacağım için şanslıyım.. En arkada oturmak zorunda kalmamın gölgesinde kalmış eksik bir şans..

2. durak.. 8 tane daha olduğu düşünülürse yeterince iyi değil.. Ohh, tekrar oksijen en azından arada havaya açılan kapılar var.. Oksijen veeee.. vee yanında tatlı bir koku .. Çilek mi bu? Yoksa şeftali ve tarçın karışımı bir şey mi? Sakinleştirici bir terapi gibi, havayla bileşimi kışkırtıcı.. Saf oksijenin ciğerleri parçaladığı söylenirdi.. Eğer meraklısı varsa kesinlikle bu bahar dalı kokusuyla oksijeni bir arada öneririm.Kesinlikle çok daha iç yakıcı..

Kendisini görmeden kokusu bu denli beni etkileyen şeyi merak ediyorum.. Burnum beni yanıltmıyorsa orta kapıdan sızan koku arkaya doğru ilerliyor..Yinede hedeflerimi küçültmeliyim. Tamam belki pala bıyıklı bir amca olmayabilir sahibi ama; ya en önde oturan yaşlı teyzenin kokusu kapının açılmasıyla arkaya doğru estiyse..Of facia.. Neden yaşlı teyzeler bahar dalı kokamaz mı? Kokmamalı. Hayır , kesinlikle kokmamalı.

Yeşil otobüslerin bir kötü yanı daha; eğer en arkada oturuyorsan önündeki camın ardında ters oturan rahatsız, memnuniyetsiz insanlarla bakışmak zorunda kalırsın. Duraklar geçtikçe ters koltuklar dolar ve gri çizgili, yeşil demirli camın seni bu samimiyetten ne kadar koruyabileceğini bilemezsin.

Nihayet yoğun parfüm kokusu bütün otobüse hakim oldu ..Ve telaşlı, pratik hareketlerle bir yere oturmaya çalışan, bütün dünyanın karmaşasını üzerinde toplamış yaşıtım bir kız oturdu karşımdaki camın ardına. Sakin, sessiz tavrıyla üzerindeki renk cümbüşü tam bir tezattı.. Yokmuş gibi silik davranışları, boş bakışları "dikkat çekme" derken; bahar dalı kokusu ve 7 renk kıyafeti "burdayım beni fark et" diyordu sanki.. Benim gibi insan içinde olmaktan rahatsız olan bir tipti belli ki.. Kısa, kopuk, dalgın bakışlar ; yüzüğüyle oynayan incecik uzun parmaklar, çantasında bir şey ararmışçasına kurcalamalar.. Hep toplumdan bir şekilde uzak kalmaya, başka şeylerle ilgilenmeye çalışmanın belirtileriydi. Saçları, geyşaların meşhur topuzlarındaki çubuklarla, gayet özensiz ve salkım saçak bir şekilde tutturulmuştu.. ince telli, dalgalı, bakır rengi saçları.. Bordo saç çubukları, çocuksu küpeleri, üzerindeki renklere inat siyah ojeleri, pembe çorapları, yeşil pantolonu, bordo-yeşil desenli bluzu, yakasında sallanan kirazlı broşu, incecik beyaz tenindeki düş kapanı kolyesi, kayışı omzundan düşen kocaman benekli çantası, kendi içinde küçük bir uyum yakalamış tüm bu renklere inat morlu turunculu şalı, hatta siyah palyaço pabuçlarının kırmızı bağcıklarına kadar her ayrıntısını incelediğim bir yol arkadaşım olmuştu artık benim.. hayatta ilk defa bir insandan bu denli etkileniyor 3 saniyeden fazla ona bakıyor inceliyor, ve beni fark etmesinden bile korkmuyordum.. Çünkü biz aynıydık.

Ve kendi üzerime bakıyorum yavaştan.. Mavi bol kotum, lacivert sweetim, orijinal renk converse ayakkabılarım, ve çok şaşırtıcı renkteki lacivert çantam.. Tanrım ne kadar da sıradışıymışım.. O’nun renkli dünyasına karşın o kadar iddialıyım ki bir kez baksa bana eminim o da benden gözünü alamaz.. her ayrıntımı inceler.. ?! Toplumsal intihar dedikleri bu olsa gerek.. Sanırım önümüzdeki ilk durakta inmeliyim..Belki yarın cesaretimi ve üstümü başımı toplar ve en arka koltuğa tekrar otururum..

İnmek için düğmeye basmak bile geriyor beni.. Bu denli sorunlu bir tipken, neden dışarıdan bu kadar normal görünüyorum? Galiba bu da benim kabuğum, kamuflajım..

İndiğimi fark etmemesi bile büyük bir şans.. Gösteriye başlamak için henüz hazır değilim çünkü.. Ah uzaklaşan bahar dalı kokusu..

Yarın yeni bir gün.. ve yeşil otobüsün arka koltuğunda buluşmak dileğiyle..

Yazarın notu :

( aheuhaeuahe yazarın notu tabi lan, of hep bunu yapmak istemişimdir.Yazarın önsözü, yazarın notu, yazarın kahve stili.. bla bla ..oh rahatladım.)

Bu hikayedeki tek gerçek şey OTOBÜS'tür. isimler , mekanlar, kişiler, teyzeler tamamen atmasyondur.

Bu sabah saat 07:07 de avcılara (sevgili okuluma finale) giderken metrobüste karaladığım yarım bıraktığım bir hikayeyi biraz daha toparlayıp buraya yazdım. yanımdaki amca 9 numara miyop şuan..karınca duası gibi yazımı okumaya kasarken gözünden oluyordu az kaldı..değerini bilin yani.. el emeği göz nuru.. bir de bitiremedim sanırım böle aynı başlık altında ara ara devamını yazıcam.. evlencekler çocukları falan olucak, sora çocuk kör olabilir, kanser olabilir filan =) 36 bölüm dizi çıkartabilirim bundan :P hertürlü entrikayı çeviricem valla.. biraz yoğun, basık, duygusalımsı olmuş, tarzımın dışında ama kıyamadım lan.. yanımdaki amcaya yazık..ya meraktan çatlicaktı ya kör olucaktı.. napsın o'da bir anda attı kendini ototbüsten :)

tmm X.O.X.O. ampirik hatun.. bitti şimdilik dağılabilirsiniz.. ben dürtücem sizi devamını yazınca =)

( nitekim devamı da aha burda )